Lajareu por Barlovento

Encontro de Carril

2011-12-12T11:13:00.000+01:00

E despois de recordar o bonito do encontro, aquí tedes o feo:

Este é o escrito de resposta da FGCMF ó que lle enviou o goberno municipal do concello de Vilagarcía no que se nega a pagar a parte que lle corresponde como integrante do comité organizador dos X Encontros de Embarcacións Tradicionais Carril-2011

O escrito enviado polo concello tédelo eiquí

SR. ALCALDE E MEMBROS DA XUNTA DE GOBERNO LOCAL DO CONCELLO DE VILAGARCÍA DE AROUSA
Recibimos comunicación do acordo da Xunta de Goberno Local realizada o 21 de novembro de 2011 denegando a solicitude desta federación para que o Concello de Vilagarcía de Arousa como parte do Comité organizador, asuma o aboamento de 20.973,66€ correspondente ao deficít do X Encontro de Embarcacións Tradicionais celebrados en Carril.
E comunicando tamén “a imposibilidade de incluír a devandita contía no orzamento de 2012, tendo en conta a considerable aportación municipal realizada con motivo do citado evento, tal e como se reflicte na relación de gastos asumidos polo Concello e que se enumeran”
Analizado ese escrito na asemblea da FGCMF celebrada o 26 de novembro de 2011, queremos indicarlles que na enumeración que fan dos gastos asumidos polo Concello de Vilagarcía de Arousa co gallo do X Encontro de Embarcacións Tradicionais de Galicia (en adiante X Encontro) e que vostedes califican de “considerable aportación municipal” detectamos importantes erros na información que manexan e que pode inducir a conclusións totalmente erradas.
Dentro da achega municipal ao X Encontro vostedes contemplan os seguintes apartados:
- “Convenio coa Asociación Rompetimóns de Carril para a construcción da réplica do galeón Cortegada por importe de 20.000 € (Xunta de Goberno Local de data 20/10/2009).”
• O “CONVENIO POR CONCESIÓN DUNHA SUBVENCIÓN DIRECTA A FAVOR DA ASOCIACIÓN ROMPETIMÓNS” ten por obxecto a construción da réplica do galeón Cortegada. En ningunha liña do convenio se fai referencia ao X Encontro.
• A Xunta de Goberno Local que aproba este convenio realizouse o 20/10/2009, sete meses antes da adxudicación a Carril do X Encontro o 4 de xuño de 2010 e por tanto non pode haber relación ningunha.
- “Convenio de colaboración coa Asociación Rompetimóns por importe de 70.000 € para reparacións do barco “Illa de Cortegada” (Xunta de Goberno [Local] 28/12/2010)”
• Novamente trátase dun “CONVENIO DE COLABORACIÓN ENTRE EL CONCELLO DE VILAGARCÍA Y LA ASOCIACIÓN ROMPETIMÓNS PARA LA PUESTA EN MARCHA DE VISITAS A LA ISLA DE CORTEGADA ENMARCADO DENTRO DEL PROYECTO AROUSA XXI COFINANCIADO POR FEDER” entre a Asociación
Rompetimóns e o Concello de Vilagarcía de Arousa para a adecuación do barco “Illa de Cortegada” propiedade da Asociación Rompetimóns, para o transporte de pasaxeiros de cara a posta en marcha de visitas á Illa de Cortegada, xiras marítimas no seu entorno e creación dunha escola de vela tradicional, utilizando a citada embarcación.
• En ningunha liña do texto do convenio se menciona o X Encontro.
- “Adxudicación á Federación Galega Pola Cultura Marítima e Fluvial do servizo de difusión do Encontro de Embarcacións Tradicionais Carril 2011, na Feira náutica de Barcelona por importe de 3.000 € (Xunta de Goberno Local de data 26/10/2010”
Podemos entender que este gasto se vencelle ao X Encontro, aínda que non foi dedicado á execución do mesmo. Trátase dunha compensación económica á FGCMF polos gastos que tivo no mes de novembro de 2010 como consecuencia da promoción de Vilagarcía, do Parque Nacional das Illas Atlánticas e do X Encontro no Salón Náutico de Barcelona: xestións para conseguir a un prezo simbólico o espazo do stand; pagamento dos custos do seguro e gastos administrativos do stand; desprazamento, aloxamento e manutención de catro persoas da FGCMF para a atención durante 10 días o stand en horario de 10 da mañá a 9 da noite, etc.
- “Contratación de varios grupos de gaitas e rondalla para a celebración do X Encontro de Embarcacións Tradicionais de Galicia, por importe de 1.173,00 € (Xunta de Goberno Local de data 31/05/2011)”
Estes grupos de Vilagarcía de Arousa actuaron no X Encontro e a través do convenio que o Concello ten con eles aboóuselles o citado importe de 1.173,00€, polo que este gasto si está vencellado ao X Encontro.
- “Fra N-11024, de Noente Paradise, S.L. por importe de 6.678,80€ correspondente a 800 unidades do CD audio “Porto de Vilaxoán” da Atlántica Vapora Orquesta.”
A Edición desta obra non foi tratada nin acordada no Comité Organizador do X Encontro, polo que non se pode imputar economicamente ao mesmo. En ningún momento os representantes do Concello no Comité Organizador mencionaron a existencia dese CD, nin que fose a cargo do X Encontro.
Tivemos coñecemento dese CD no momento en que foi distribuido gratuitamente na actuación da Atlántica Vapora Orquestra en Vilaxoán.
A FGCMF considera importantísimo o labor desenvolvido pola Atlántica Vapora Orquesta no eido da recuperación dunha parte do patrimonio marítimo de Vilagarcía, como é o relacionado co cancioneiro popular mariñeiro, á vez que considera lóxico sumar as sinerxias que xera o X Encontro coas de outros acontecementos como poden ser a Semana Náutica de Vilaxoán, a presentación do CD audio, xornadas técnicas do proxecto europeo NEA2,… para acadar unha maior repercusión, pero a xestión económica de cada acontecemento é independente.
- “Fra. nº 013/11, de Carlos Galbán Zaragoza, por importe de 738,17 €, pola instalación de equipo de son con motivo da actuación da Atlántica Vapora Orquesta Vilaxoán, dentro da Semana Náutica de Vilaxoán.”
A FGCMF considera que non ten sentido cargar economicamente esta factura ao X Encontro cando xa no seu propio enunciado se indica que se realizou dentro da Semana Naútica de Vilaxoán, que ten o seu propio convenio co Concello de Vilagarcía e a súa propia xestión económica.
No CERTIFICADO que se nos remite da Xunta de Goberno Local indícase que “o Concello colaborou no desenvolvemento do X Encontro poñendo ao seu dispor un operativo de limpeza, montaxe e desmontaxe de escenario, instalacións do Colexio de Educación Primaria, etc.”
É certo que a montaxe e desmontaxe do escenario o realizaron operarios do Concello, como tamén é certo que o Concello participou coa FGCMF nas xestións para a cesión do uso das cociñas do colexio de Educación Primaria e que o Concello cedeu o pavillón de deportes para a o aseo e pernocta das tripulacións que o desexaran.
Porén, na única reunión que mantivo o Comité Organizador do X Encontro con representantes da nova Corporación Municipal, o 22 de xuño de 2011, dende o Comité organizador insistiuse na necesidade de que o Concello nomease con urxencia o seu novo representante nese Comité. O Concello non nomeou ese representante e os problemas que xurdiron tiveron que solventálos o resto dos organizadores, xa que foi imposible contactar con ningunha persoa con responsabilidades no Concello:
• O lixo enchía os contedores da carpa comedor sen que estiveran baldeiros para a seguinte comida, polo que os voluntarios tiveron que andar por Carril adiante procurando contedores baldeiros e repartindo os que xa estaban cheos
• A habilitación do pavillón de deportes co traslado, montaxe e desmontaxe das liteiras cedidas pola BRILAT de Figueirido, ante a falla de colaboración municipal, fixérona as tripulacións galegas e non galegas que participaron no Encontro. Tampouco estaba previsto polo Concello a limpeza dos aseos do pavillón de deportes durante a realización do X Encontro, problema que solucionou a FGCMF.
• O conserxe do Colexio de Educación Primaria onde se cociñaban as comidas para as tripulacións non recibira instrucións para que puideran acceder os cociñeiros do X Encontro. Cando se presentou un problema no cadro eléctrico das cociñas do colexio, non había quen o abrira para poñer en marcha o diferencial, o que obrigou a que as tripulacións tiveran que comer dúas horas máis tarde do previsto e a tirar a metade da comida consistente en fabas con ameixas de Carril por non poder ser cociñada, etc. etc. etc.
Á vista da análise da relacións de gastos que a Xunta de Goberno Local do Concello de Vilagarcía do día 21 de novembro de 2011 considerou como achega económica ao X Encontro, vemos que unicamente está xustificado considerar vinculado ao X Encontro :
* A Compensación a FGCMF polo Salón Náutico de Barcelona por 3.000€.
* Contratación de varios grupos de gaitas e rondalla por 1.173,00€
A representación do Concello de Vilagarcía no Comité Organizador manifestou en diferentes ocasións que o Concello, como membro organizador do X Encontro, aportaría unha cantidade entorno aos 40.000 € para o evento, en tanto que, como se acaba de sinalar, só podemos contabilizar 4.173€ aportados polo Concello.
Queremos suliñar que si o Concello cumprira coa súa achega comprometida de 40.000€, neste intre o X Encontro tería pechada a súa xestión económica con saldo positivo. Ese saldo positivo é o beneficio que en todos os encontros aportase á FGCMF como compensación pola xestión de máis de un ano dedicada ao Encontro. Con ese beneficio a FGCMF é como finanza as súas actividades durante dous anos, entre Encontro e Encontro.
Que o X Encontro chegara a bo porto foi posible en boa medida porque as tripulacións participantes pagaron do seu peto os gastos do seu desprazamento e o das embarcacións, pagaron as súas comidas e centos de voluntarios e voluntarias, maiormente de Vilagarcía, colaboraron para atendelos preparando o Encontro durante meses. Os 20.973€ que debe o Comité Organizador non son para pagar ao voluntariado nin as tripulacións, son para pagar a provedores do X Encontro.
Por outra banda tamén queremos que se considere o grande esforzo realizado para promocionar a Vilagarcía como destino turístico cultural en base ao X Encontro:
* Promoción directa coa presenza no Salón Náutico de Barcelona, Lisboa, Sesimbra, Setubal, Vila do Conde, País Vasco, Andalucía e diferentes puntos de Galicia
* Promoción a través das redes sociais, e moi especialmente nos sitios web e blogs dedicados á náutica.
* Promoción a través dos radioaficionados de ASORAPA, con 667 contactos de 44 provincias españolas e 40 países.
* Envío por parte da FGCMF de 3.000 postais no nadal do 2010 a través do correo electrónico por toda Europa a outras tantas asociacións e particulares relacionados coas embarcacións tradicionais. A postal de Nadal era o cartaz de Carríl 2011 adornado con motivos navideños e frases en diferentes idiomas convidando a asistir ao X Encontro
* Posibilidades que se abriron de realizar no futuro outros eventos no Concello de Vilagarcía relacionados coas embarcacións tradicionais.
* Imaxe de capacidade de traballo e implicación dos colectivos colaboradores ao seren capaces de sacar adiante e con moita dignidade e proxección un evento que sufriu uns brutais recortes nos seus orzamentos verbo dos encontros precedentes.
A falla de implicación do Concello co X Encontro pode provocar que os resultados destes esforzos realizados se vaian ao garete, e con eles tamén o esforzo xeneroso de tanta xente que leva anos traballando na recuperación e socialización dun patrimonio marítimo de todos os galegos. Polo de pronto, xa podemos sinalar varias consecuencias derivadas do déficit provocado polo non pagamento do Concello de Vilagarcía:
1ª) Neste mes de novembro cando a FGCMF por mor da débeda do X Encontro, e por primeira vez en moitos anos, non estivo presente no espazo da Marina Tradicional do Salón Náutico de Barcelona para presentar o DVD realizado durante o X Encontro, co que continuaría a promoción de Vilagarcía.
2ª) O pasado 26 de novembro na asemblea da FGCMF cando as asociacións que a conforman, e que son as que acoden coas súas embarcacións ás concentracións, manifestaron a súa intención de non acudir no futuro a calquera evento que se realice no concello de Vilagarcía se non hai unha solución por parte do Concello en relación coa súa achega ao X Encontro.
3ª) No mes de xaneiro ten que ser convocado o XI Encontro de Embarcacións Tradicionais de Galicia, pero é moi probable que non suceda no caso de non ter liquidado economicamente o X Encontro, o que novamente haberá que explicar porqué non foi posible.
Á vista do exposto anteriormente, solicitámoslle á Xunta de Goberno Local do Concello de Vilagarcía de Arousa que asuma como mínimo a cantidade de 20.973,66€ como membro organizador do X Encontro de Embarcacións Tradicionais de Galicia en concepto de colaboración co evento indicado. Os 20.973,66€ que se solicita que aporte o Concello de Vilagarcía corresponde co importe das facturas que restan por pagar aos provedores do X Encontro.
De non ser posible incluír esta achega ao X Encontro nos orzamentos do 2011, solicitamos que se faga nos orzamentos do 2012.
E como remate, reiteramos que non ten fundamento ningún dicir que o Concello de Vilagarcía realizou unha considerable achega para o X Encontro, un Encontro que levou a Carril tanta xente de moitas vilas galegas e de moi diversos países, un Encontro que sen dúbida ningunha constituíu unha boa panca promocional da vila mariñeira de Carril e da illa de Cortegada e á vez do concello de Vilagarcía.
Cambados a 8 de decembro de 2011
Asdo. Víctor Fernández González

Presidente da FGCMF

ENCONTRO DE CARRIL

2011-11-14T19:52:00.005+01:00

Ola a todos:
Despois de ter o blog en dique seco máis tempo do desexado, botámolo de novo ao mar para dar unha voltiña a vela polo Encontro de Carril da man do noso amigo catalán Joan Sol.

Podedes ver a sua margnífica reportaxe fotográfica en http://www.flickr.com//photos/navegantsolitari/sets/72157628096132290/show/

XIV Regata da Dorna. Ribeira 2011

2011-07-16T01:38:00.002+02:00

Boas a todos, outro ano mais ponse en xogo a Dorna de Prata. O próximo 23 de xullo estades invitados a participar na Regata da Dorna que terá a saída ás 16:30 na zona da praia de Coroso.
De novo, publicamos o Anuncio de Regata co que intentamos informar das condicións de participación, a meirande parte para axustarnos á regulamentación actual, pero tamén como metodo de publicitar o evento.

Un saúdo e boa navegación
Marcos

Lp b anuncio de regata_dorna 2011

View more presentations from Lajareu por Barlovento

REGATA DE PRIMAVERA 2011. LAJAREU POR BARLOVENTO

2011-06-07T20:39:00.001+02:00

A ÁNCORA DE RIBEIRA, LIDER INDISCUTIBLE MAIS UNHA VEZ NA 4ª E ÚLTIMA PROBA.

Na tarde do sábado 28 de maio a Volandeira de Victor e Brux foi a única dorna que meteu en certos apuros a Áncora e mantivo a incerteza ata esta última manga. Ao final ficaría de segunda a un só punto.

Unha fermosa tarde de sol e calor, e que con un vento frouxo de entre 5 e 8 nós, propiciou unha tranquila tarde de navegación aos participantes.

Víctor e Brux, da Volandeira

A saída coma de costume nas inmediacións da praia de Coroso, sería ás 16,30 horas cara o primeiro paso, a boia de desmarque situada no méio da abra, xa que nese intre o vento estaba soprando do leste. No momento da primeira pitada o vento caeu completamente provocando abordaxes na mesma liña de saída, e ata que o xuiz deu a última pitada non entraría o noroeste, facendo que as embarcacións saisen co vento xusto pola popa cara a boia de desmarque, e chegando ata alí moi xuntas, provocando tamén aí algunha que outra abordaxe.

Deste paso os participantes tomarían rumbo cara as Airoas amurados a estribor. Sería a partir de aquí onde comezaría a abrirse a regata e separarse as dornas ata alcanzar a illa de Rúa, pasando a Ardentía na primeira posición, seguida a moi pouca distancia da Rabuda e a Áncora.

No seguinte treito, ata o Camouco, as embarcacións deberían bolinar moi finamente, xa que o vento estaría rolando casi constantemente, ainda que sen aumentar a intensidade. Neste bordo incorporouse ao grupo de cabeza A Rona do Grove, e xa de aí as dornas deberían dirixirse á chegada, situada perto do clube náutico.

Jose Curiel, dende Madrid, chegar e encher. Na Vikinga de Fernando non é de extrañar.

Case todos os participantes elixirían o bordo da praia, xa que parecia o máis axeitado para enfrontar o vento xusto de proa. Ao final Adelino e Agustín, patrón e proel da Áncora serían os primeiros en ultrapasar a liña de chegada, asegurándose así o primeiro posto na clasificación xeral.

Salientar a participación de dornas que se achegaron do Grove: A Rona, a Faisca, Marijuana, e a Sra. Maria, as cuais fixeron un digno papel, e ás que animamos a que volten, e igual ca elas calquer outra. Sempre serán ben recebidas. Tamén destacar a participación de Jose e Cristina, chegados de Madrid unicamente para participar nesta proba.

A clasificación da 4ª proba do Trofeo de Primavera ficou así:

1-Áncora

2- A Rona

3-Ardentía

4-Sandra

5-Faisca

6-Vikinga

7-Volandeira

8-Rabuda II

9-Cachi

10-Marijuana

11-Xaimiña

12-A fiuza

13-Lusiña

14-Sra. María

A clasificación final da Regata ficaría da seguinte maneira:

Xunto coa entrega de trofeos tivemos a honra de recibir un agasallo de Xandomar (Juan Pérez Martínez), o seu libro recentemente editado "Antiga dorna polbeira de Castiñeiras" que recibiu o presidente do Lajareu. O que lle agradecemos grandemente.

Logo dos trofeos e dos pinchos, a tarde continuou apacible e tranquila. Temos as fotos desta regata dispoñibles e tamen as do resto de actividades, as podedes atopar no album de fotos do Lajareu.

Ata a próxima navegación. Esperamosvos na Regata da Dorna e na do Lajareu.

Polo medio teremos a Volta Á Illa e os Encontros, así que xa tomaremos algo.

XIV CAMPEONATO- PRIMAVERA DE DORNAS A VELA 3ª MANGA

2011-05-24T14:02:00.002+02:00

VICTORIA DA” LUSIÑA “ . A “VOLANDEIRA “ LIDER PROVISORIO

COA ÁNCORA A UN SÓ PUNTO DE DIFERENCIA

Ó pasado sábado 21 de Maio celebrouse a 3ª regata deste xa tradicional campeonato de Dornas a vela.

Baixo unhas condicións envidiaveis, xa que coa tarde despexada e un vento que soplaría de compoñente Noroeste con forza de entre 12 e 16 nós durante toda a xornada, faría o día perfecto para este tipo de navegación. Iso sí, todas as dornas houberon de coser un rizo á vela por imperativo da organización, por mor dos fortes refachos que no comezo e no nos últimos bordos da regata fixeron sofrir a máis de unha embarcación.

A saida coma de costume sería ás 16,30 horas nas inmediacións da bahía de Coroso, un pouquiño separada da praia, onde estaba situada a boia de desmarque. De ahí deberían rebasar a Illa Dos Ratos por estribor , e a continuación bordear, tamén por estribor, a Illa de Rúa, para ter que voltar cara a praia , onde estaba situada a chegada.

No momento da saida para rebasar a boia de desmarque, todas as embarcacións decidirían sair cara o Norte, non sendo a “Vikinga” e a “Moura” que no último intre decidirom sair no bordo contrario , e todas chegarían bastante xuntas , destacando a “Áncora”, que pasaría no primeiro lugar , e a “Lusiña” que pasaría no segundo, ainda que as duas embarcacións deberían voltar a sobrepasar a boia debido a que no caso da Áncora errou no sentido de paso, e no caso da Lusiña tocou a boia no último intre. Isto benefició a Vikinga que sería a primeira en sair deste paso, seguida moi perto pola Volandeira, a Moura e a Rabuda II.

De aquí e ata Os Ratos non mudarían as cousas , facendo as dornas unha fermosísima travesia paralela á praia. Xa saindo proa a Illa de Rúa, a Volandeira colocaríase na primeira posición seguida da Vikinga, Rabuda II, e a Moura.

A Volandeira comezaba a distanciarse do resto da flota, unicamente a Vikinga e a Lusiña seguiríanlle a estela no mesmo bordo proa a Palmeira , xa que o resto das embarcacións decidiran tirar proa ao Touro.

Xa moi perto da chegada, a Volandeira, destacada na primeira posición, tocou co timón nunha pedra e rompeu tamén a nós do Pau, ó que lle provocou unha importante pérda de tempo. Isto beneficiou a Lusiña que entraría de primeira, logo dunha importante remontada no último treito da proba que desbancou a Vikinga, ata ese intree en 2ª posición . A clasificación final quedou así:

1-Lusiña

2-Vikinga

3-Áncora

4-Volandeira

5-Moura

6-Sandra

7-Xaimiña

8-Cachi

9-Rabuda II

10- Tixosa

e a clasifica provisoria do campeonato, levando em conta que hai alguns empates, seria

1 VOLANDEIRA

2 ÁNCORA

3 LUSIÑA

4 VIKINGA

5 SANDRA

6 ARDENTÍA

7 MOURA

8 RABUDA II

9 XAIMIÑA

10 CACHI

11 TIXOSA

12 A FIUZA

A seguinte cita darase o próximo sábado 28 de Maio as 16,30 horas, sendo ésta a última e definitiva proba de esta edición, na que se fará a entrega de trofeos.

X Encontro de Embarcacións Tradicionáis de Galicia.

2011-05-19T22:03:00.005+02:00

Ola a todos. Como xa sabedes moitos, e para os que non o saibades, este ano toca Encontro de Embarcacións Tradicionáis http://www.carril2011.es/X-Encontro-de-Embarcacions-Tradicionais-de-Galicia/gal/

A festa por excelencia da Cultura Mariñeira, onde nos reunimos todos os que andamos (ou navegamos) nisto en Galicia e parte do extranxeiro, para celebrar a nosa afición, disfrutar xuntos dela, dar a coñecer ao público en xeral a inmensa riqueza cultural e patrimonial que conservamos recuperamos, e promover o interese e coñecemento das embarcacións tradicionáis na sociedade.

Este ano o Encontro celébrase en Carril, ainda que hai actos previstos en Vilaxoán para extender a festa tamén a este porto.

O pasado sábado houbo unha reunión informativa en Cambados onde os representantes da asociación convocante Rompetimóns (Carlos e Petín), e Víctor de Bouzas, presidente da Federación Galega pola Cultura Marítima e Fluvial, informaron a representantes das asociacións das diversas cuestións de interese. Alí acudiu noso José, da Rabuda, que tomou boa nota do que se dixo; información que completamos co publicado noutros blogues:

ACTIVIDADES:

O Encontro comezará o fin de semana anterior á cita principal, con dúas xornadas previas, os dias 25 e 26 de xuño, en Vilaxoán, para que os que queiramos achegarnos teñamos festa e actividades, e os que queiramos levar as dornas esa fin de semana teñamos onde amarralas.

Os amarres das xornadas previas están previstos na zona dos bateeiros do porto de Vilaxoán, e poderán quedar alí, en principio ata o xoves día 30, data prevista para a travesía a Carril; ainda que tamén poderán deixarse ata o venres ou o sábado coordinándose cos membros da organización.

O sábado 25 de xuño en Vilaxoán poderá visitarse a exposición fotográfica "Memoria do mar", e unha exposciión de maquetas das primeiras bateas; haberá unha mostra de “encascado” de velas e redes, e se proxectarán os documentais "Memorias do salazón" e "Bueu, unha bota de altura". O conxunto musical Combo Mariñeiro amenizará a cita.

O luns 27, xa desde Carril comezan as visitas guiadas á Illa de Cortegada, que se prolongarán durante todo o Encontro

O xoves 30 de xuño está prevista a saida das embarcación desde Vilaxoán contando chegar á rada de Carril sobre as 15:00 horas.

Esa mesma tarde ás 19:00 horas inauguraráse o Encontro co xa tradicional izado de velas ao son das buguinas e campás.

É MOI IMPORTANTE que inscribades canto antes dornas e tripulacións para facilita-la organización dos amarres e a mellor ubicacións das embarcacións.

Sendo o Encontro na Ría de Arousa contamos con que haia dornas “como area” (“a punta pala”, para os de terra); así que está previsto que, alomenos as da Cultural Dorna (Ill de Arousa), queden varadas na praia de Carril, constituindo xa de por sí un espectáculo admirable.

O venres 1 de xullo (en Carril) terá lugar unha das actividades máis importantes: a Xornada Técnica sobre recoñecemento das embarcacións tradicionais como barcos senlleiros e reivindicación dunha lexislación propia. Además do seu interese intrínseco para todos nos, a xornada contará coa presencia de representantes da Xunta e a Mariña civil, e polo tanto debemos contribuir, coa nosa presencia masiva, a demostrarlles o moitos que somos e a importancia do que representamos, especialmente nestes tempos de crises e retalladas do gasto público que xa estamos padecendo.

Igualmente está prevista para ese dia a proxección do video "Galeóns na Arousa" e un concerto de música xoven (coma nos).

O sábado 2 de Xullo (en Carril) poderá verse la película "20 anos recuperando o patrimonio", que recolle a recuperación da lancha xeiteira Marina e a construcción da sua réplica, Nova Mariña.

Tamén haberá danzas, regatas e, á noitiña, concertos musicais.

O domingo 3 de Xullo (en Carril) haberá visitas guiadas do público ás embarcacións amarradas, actuacións e animación para os máis pequenos.

Durante os Encontros as ruas de Carril terán ambientación mariñeira, escenificacións, mostras de oficios tradicionais, e venda de libros.

NAVEGACIÓN:

O campo de regata e zona de navegación libre estará delimitado por boias.

E da máxima importancia respectar esta delimitación para non prexudicar o marisqueo da ameixa, principal fonte económica da vila.

Os horarios das regatas e actividades de navegación veñen condicionados polas mareas.

LOXÍSTICA:

Haberá aloxamento para as tripulacións en colchonetas no pavillón de Carril.

Aparcadoiro de remolques (no patio do colexio público).

As comidas serán, como ven sendo habitual, nunha carpa instalada no entorno do porto, e, como en anos anteriores, distribuiránse mediante bonos cun prezo total de 25 € para tódolos xantares e ceas, ainda que tamén se poderán adquirir bonos para un xantar ou cea concretos ao prezo de 5 euros.

É nada máis me queda que animarvos a todos a participar no Encontro, con dorna ou sen ela, por mar o por terra, os dias que cada un poida. E tratar de colabourar coa organización o máis posible. Este é un ano de grandes retalladas tamén nos oramentos do Encontro. As administracións tardaron moito en concretar e a organización, consecuentemente, moito en programar e organizar, así que correspóndenos a nos poñer todo o que podamos da nosa parte para que o Encontro volva ser un éxito e demostre á sociedade a importancia de apoiar as embarcacións tradicionais e a cultura mariñeira.

E para colabourar, o primeiro e inscribirse canto antes, neste vínculo: http://www.carril2011.es/X-Encontro-de-Embarcacions-Tradicionais-de-Galicia/gal/inscripcion.php

Suspendida a 3ª proba da Regata de primavera 2011

2011-05-15T23:27:00.000+02:00

A terceira proba da Regata de primavera 2011 estaba prevista para o sábado 14 de maio pero por mor do vento que soplou o sábado, con velocidades de 35 nós e rachas superioras a 40 o Comité de Regata acordou suspendela e trasladala para o sábado 21 de maio ás 16:30. Así que alí vos esperamos.

De todos os xeitos algúns membros do Lajareu tiñamos ganas de velear e o patrón da Vikinga, Fernando, o seu compañeiro de regatas, José, que viña dende Madrid para navegar, e mais eu, animamos a sair a facer uns bordos.

Intentamos sair co pau tumbado de todo e cun rizo pero sufriamos para manter a dorna así que achegamos á praia de Coroso e cosimos outro. Así iamos perfectos, bolinamos amurados a babor e de súpeto unha familia de arroaces estaba ao noso carón e nos acompañaron ata o Camouco, entre a tensión de levar ben a dorna e a ilusión de ver aos arroaces púxosenos aos tres un sorriso de orella a orella.

Dali seguimos o mesmo rumbo e chegamos ao abrigo de Rúa, como embarcamos moita auga e mollamos un pouco, aproveitamos para rematar de achicar, descansar e secarnos un pouco.

A volta foi mais sinxela aínda que o vento estaba mais forte, templamos ben a vela cos dous rizos, a vara de portar e o estrinque, deste xeito chegamos a un largo a Ribeira en 25 minutos.

Foi unha tarde de navegación intensa pero os tres ficamos encantados. Merece a pena unha saída na que aprendes a navegar con vento duro, con Fernando como patrón todo semella sinxelo pero o segredo era que todo ía no seu sitio e comprobamos que a dorna navega moi ben se vai ben aparellada.

Ata o sábado.

Un saúdo

Marcos

XIV CAMPEONATO DE PRIMAVERA DE DORNAS A VELA-RIBEIRA “VOLANDEIRA” LIDER PROVISIONAL DA 2ª REGATA

2011-05-06T12:17:00.000+02:00

O pasado sábado día 30 de Abril celebrouse a segunda das catro rondas de que consta este novo campeonato.

A tarde prometía , xa que o vento ainda que frouxo de entre 8 e 10 nós de compoñente noroeste, estivo presente durante todo o percorrido, con un ceo algo anubrado e unha temperatura máis que agradable .

A saida daríase, coma de costume, ás 16,30 horas perto da “Illa dos Ratos” e cara a praia de Coroso, onde estaba situada a boia de desmarque. Neste treito, con un vento xusto de proa, case todas as embarcacións decidiríanse por ir cara fora , amurados a estribor, non sedo un tres dornas que sairían cara a praia. Serían duas destas últimas as primeiras en alcanzar ésta boia: a Áncora e a Volandeira. Ata o segundo paso obrigado, o Farol Lajareu, o vento daría ás embarcación de aleta e neste tramo non habería nengúnha mudanza na orde de pasada. Do Lajareu e ata a Illa de Rúa, que sería este o seguinte paso, sería a Sandra a que se situaría na 1ª posición pasando a continuación a Áncora , Volandeira e Ardentía, e un pouco máis retrasado o resto da flota.

Deste último paso e ata a meta, as embarcacións veríanse obrigadas a facer bordos debido a que o vento sopraba xusto de proa, facendo que o campo de regata se abrise tanto, que algunhas dornas chegarían perto de Palmeira e outras acabarían perto das Airoas. Ao final todos aqueles que decidiran ir cara Palmeira serían os primeiros en chegar á meta, sendo mais umha vez a Volandeira a primeira en rebasar esta despois de facer una regata perfecta e sen erros. A clasificación final ficaría na seguinte orde:

1- Volandeira

2- Áncora

3- Sandra

4- Ardentía

5- Lusiña

6- Rabuda II

7- Moura

8- Vikinga

9- Xaimiña

10- Cachi

11- A Fiuza

A próxima cita será: Sábado 14 de Maio ás 16.30 horas

COMEZA O XIV TROFEO DE PRIMAVERA DE DORNAS A VELA

2011-04-26T13:59:00.000+02:00

O pasado sábado 16 de Abril daba comezo o campeonato de Dornas a Vela que se ven celebrando en Ribeira cada ano , e con este xa van 14 edicións consecutivas.

Esta sería a primeira das catro de que consta este campeonato, que se celebrará entre os meses de Abril e Maio.

Ás 16,30 horas daríase a saida, coma de costume, frente da praia de Coroso, e o primeiro paso obrigado sería a Illa dos Ratos, pasando a continuación cara as Illas Airoas, para despois ir cara o sinal do Camouco e voltar á entrada, perto do Clube Náutico.

No momento da saída o vento sopraba do Nodés frouxo, e isto obrigaba os participantes a bolinar a rabiar ata rebasar o primeiro paso, facendo este treito moi aberto , xa que algunhas dornas sairían cara o medio da Ria e outras remontarian paralelas á praia.

A medida que as embarcacións se aproximaban aos “Ratos”, o vento iría rolando cara o Leste e aumentando algo a intensidade. Ao rebasar este primeiro obstáculo a Lusiña, xunto ca Sandra, Ardentia e Rabuda II , situaríanse nos primeiros postos e un pouco máis a sotavento as demáis dornas. Dos “Ratos “ ata “Airoas” manteríanse as posicións non sendo a Volandeira que despois de rebasar “os Ratos” de última, chegaría ao seguinte paso na primeira posición, que non abandonaría ata a meta, facendo unha remontada digna de mención, e a continuación pasarían a Áncora , Lusiña e Ardentía, despois de ter que seguir bolinando debido a que o vento continuaría rolando ata fixarse de Noroeste.

Ata o seguinte paso, “o Camouco”, as posicións manteríanse igual xa que neste treito o vento daba fresquiño de través , pero despois de rebasar este último, e debido ao rol de vento, voltaríase a abrir o campo de regata xa que as embarcacións voltarían a ter o vento de proa. Algunhas dornas decidiron remontar cara a praia e outras cara fora , creando moita incerteza ata a chegada a meta e dando algún que outro cambio en máis de unha posición. Finalmente decidiríase a favor da Volandeira e moi perto as catro seguintes.

Resaltar nesta bonita tarde de primavera os continuos roles de vento ata fixarse do Noroeste frouxo, e a agradable temperatura que se deixou notar durante toda a xornada.

A clasificación quedaría da seguinte maneira:

1-Volandeira, 2-Áncora, 3-Vikinga, 4-Lusiña, 5-Ardentía, 6-Rabuda II, 7-Moura, 8-Sandra, 9-Cachi, 10-Xaimiña.
A próxima cita, o sábado 30 de Abril as 16,30 horas.

Regata de primavera 2011

2011-04-13T00:33:00.000+02:00

E esta semana xa comezamos coa Regata de primavera, a primeira proba será este sábado 16 de abril e celebraremos as restantes probas cada dous sábados. Aquí tedes o Anuncio de regata primavera 2011, co que intentamos achegar o deporte da navegación en dorna á regulamentación actual, que a temos sempre ben presente.

Unha aperta.
Marcos

Fin da Regata de inverno 2011

2011-04-10T23:13:00.003+02:00

Boas de novo, o pasado 2 de abril celebrouse a derradeira proba da Regata de inverno 2011 na que tivemos que traballar duro nas dornas. Podedes consultar aquí a clasificación final, que estivo moi axustada e coma sempre tivemos unha celebración coa entrega de trofeos. Parabens aos campeóns. Os primeiros, Adelino e Agustín, na Áncora. Ahí vai a crónica:

O pasado sábado día 2 tivo lugar a 4ª e derradeira proba do trofeo Inverno 2011. A tarde presentabase con moitas nubes e vento forte do noroeste. O percorrido para esta regata foi o seguinte:

Saída fronte a Bahía de Coroso, facendo un primeiro desmarque nunha boia na praia de Coroso, seguindo cara as Illas Airoas por babor, Illa de Rua por babor e chegada na praia de Coroso. A participación foi de 9 embarcacións.
A saida cara o desmarque foi moi aberta, xa que o achegamento a boia de Coroso era unha ceñida rabeosa. Lusiña e Volandeira fixeron unha saisa boísima cara o porto de Ribeira seguidas por ..., mentras Ancora, Ardentía e ... fixeron a saida cara a praia. A chegada a boia foi axustadísima, facendo Volandeira o primeiro posto, pero arrancando hacia as Eiroas coa Ancora, que viña da praia de Coroso, pegada a sua popa. Detras de elas Lusiña, Ardentía e o resto da flota.
O seguinte treito foi unha empopada moi rápida cara as Eiroas. Volandeira, como nos ten acostumados nestes rumbos, foi gañándo distancia chengado moi por diante dos demais.

Segundos Víctor e Brus na Volandeira.
No treito cara a Rua, foi outra empopada semellante e Volandeira chegou a Carabeliña con un pouco máis de distancia cos demais escomenzando a ceñida en solitario poñendo rumbo as bateas de Palmeira. Ancora, Lusiña .... chegarían a Rua, indo tras a Volandeira. O bordo de Ancora e Lusiña foi magnífico. A ceñida foi excelente gañandolle sobradamente o barvolento a Volandeira e perdendo ésta toda a ventaxa que levaba. Volandeira vira o chegaren as bateas tentanto coller rumbo cara a Illa dos Ratos. Lusiña cruzase pola sua proa e vira seguindoa un pouco máis a barlovento. Mentras Ancora, que virara marcando a Volandeira, tivo que desterse para amañar problemas no seu temón, co que perdeu toda a ventaxe que gañara na ceñida.

e terceiros Antonio e Ron na Lusiña
A Volandeira volveu coller o primeiro posto facendo unha boa ceñida e gañándolle o barlovento a Lusiña. Coa Ancora no través e a sotavento semellaba que a regata estaba no peto. Pero chegando a os Ratos un refaxón puxo a Volandeira a mala. Para cando recuperou o rumbo, Ancora xa collera moita distancia, ceñindo moi ben e facendo imposible a sua caza. Finalmente Ancora cruza a meta de Coroso no primeiro posto.
Unha regata moi fermosa e emocionante que puxo punto final da tempada de Inverno do 2011.
A clasificación da regata foi a seguinte:

1 - Ancora

2 - Volandeira

3 - Lusiña

4 - Vikinga

5 - Ardentía

6 - Sandra

7 – Rabuda II

8 – Moura

9 – Xaimiña

CLASIFICACION FINAL:

1 – Ancora

2 – Volandeira

3 – Lusiña

4 – Vikinga

5 – Sandra

6 – Rabuda II

7 – Gholfiña

8 – Xaimiña

9 – Ardentía

10 – Moura

11 – Papoula

12 – Zoa

13 - Cachi

Unha aperta
Marcos

Regata con tromba marinha

2011-03-27T23:21:00.002+02:00

Coincidindo coa 3ª regata de inverno do Lajareu, pudemos olhar em Ribeira um fenômeno de "tromba marinha", como moi bem definiu Fran Lijó, o autor da foto que se junta.

Empeza a Regata de Inverno!

2011-02-23T10:38:00.001+01:00

O sábado día 19 tivo lugar a 1ª regata do trofeo de Inverno que coma todos os anos organiza a nosa asociación. Unha fermosa tarde con sol, nubes e vento frouxo do sur de 7 ou 8 nós. O percorrido para esta regata foi o seguinte:

Como non fixemos fotos poñemos esta do ano pasado

Saída na praia de Coroso, facendo un primeiro desmarque no faro do Lajareu por babor, seguindo cara o sinal do Caamouco por estribor, Illas Eiroas por estribor e chegada de novo en Coroso. Tamén subliñar a presenza de mar de fondo do sur, que se fixo notar máis según nos achegabamos ás Eiroas.

Toda a flota fixo a saída en ceñida cara o Lajareu, case todas pegadas á boia de barlovento agás a Sandra e a Volandeira que o fixeron máis alonxadas. Tiveron que facelo en varios bordos e coma en todas as ceñidas a estratexia tivo moita importancia. Os primeiros postos no Lajereu foron para a Sandra, Ardentía, Gholfiña e Ancora, seguidas de perto pola Volandeira, Vikinga, Papoula e Cachi.

O traxecto cara ao Caamouco foi de través e ao seu paso non habería cambios salientables nos postos da frota así coma un malentendido entre a Sandra e a Ardentía no paso do sinal.

Despois viría unha longa ceñida ás Eiroas. Neste treito cumpre salientar a exquisita estratexia da Ancora, Gholfiña e Vikinga. Tamén a Volandeira fixo uns bordos moi bos, facendo con estas tres dornas un fermoso cruce nas Eiroas, as dúas primeiras a menos de 10 metros da proa da Volandeira e a Vikinga pola súa popa, virando deseguido e seguindo os seus ronseis. Na saída das Eiroas os primeros postos foron para a Gholfiña, Ancora, Vikinga e Volandeira, seguidas de perto pola Sandra, que tamén fixo bos bordos, e un pouquiño máis lonxe o resto da flota.

O traxecto final cara a Coroso semellaba unha sinxela empopada pero resultou moi desconcertante. Gholfiña achegouse algo a terra, Ancora e Vikinga afastáronse moito e Volandeira colleu rumbo polo medio delas, seguida pola Sandra. O vento escomenzou a estar confuso, facendo moitos roles e variando deseguido a súa forza o que provocou algunhas dúbidas, indecisións e continuos reglaxes. A Sandra estivo variando o seu rumbo por detrás da Volandeira e a Gholfiña. Finalmente a Volandeira paseniñamente as rebasou e entrou primeria na chegada, seguidas por Ghofiña, Vikinga, Sandra e Ancora. Cumpre salientar que a Ancora quedou moi perxudicada neste bordo ao amarrar angazo no seu temón e facendoa caír varios postos. Nomear tamén a Lusiña, pois semellou ir no último posto nalgún intre da regata e rematou por detrás da Ancora.

A clasificación final foi a seguinte:

1 - Volandeira

2 - Gholfiña

3 - Vikinga

4 - Sandra

5 - Ancora

6 - Lusiña

7 - Cachi

8 - Papoula

9 - Ardentía

10 - Rabuda II

11 - Xaimiña

12 - Moura

O Bicheiro - De volta das festas no Lajareu...

2011-01-03T20:07:00.002+01:00

Do tomo "Jalisia Kanibal" de Davila, Ed. Retranca.
(Publicado orixinalmente en Faro de Vigo, como "O Bichero")

O Lajareu em Viana do Castelo

2010-10-04T19:41:00.007+02:00

Nos dias 18 e 19 do passado mês de Setembro realizou-se em Viana do Castelo o 2º Encontro de Embarcaçoes Tradicionais do Rio Lima, e até alo fômos um par de dornas do Lajareu, a Rabuda e a Xaimiña.

Viana está na desembocadura do rio Lima e as instaçons portuárias modificam bastante a beira do rio no seu último trecho. Ainda assim fica suficiente para remontar o vento comodamente fazendo bordos com a dorna. Entre os participantes havia embarcaçons bem conhecidas em Galiza como a lancha poveira Fé em Deus, a Maria dos Anjos, a Briosa dos marinheiros de Vila do Conde, ou um carocho de Caminha.

De Galiza também estava a gente de Ogrobe, a Guarda e Vigo. @s incombustíveis arouçans nom aparecerom desta volta porque celebravam esse fim-de-semana o vigésimo-quinto aniversário do fim da sua insularidade.

Como o programa já está no site da federaçom, salientaremos algumhas cousas com as fotos que figemos, como a apresentaçom do “ Lanhezes”, réplica constroída este ano dumha embarcaçom de carga do rio Lima da freguesia deste nome, graças às fotos e os testemunhos dos seus marinheiros ainda vivos. Sentimos nom ter obtido nengumha foto da “Lanhezes” navegando com a sua vela quadrada com vento portante.
Em terra havia umha exposiçom de embarcaçons pequenas, entre as que o Moliceiro de Aveiro nom passa desapercebido. E um Doris, como o que nos encontrariamos a bordo do bacalhadeiro Santa Maria Manuela, e que trataremos ao pormenor num outro “post”.

Outra das actividades foi a visita ao devandito Santa Maria Manuela, bacalhadeiro dos anos trinta reconstroído quase completamente, é propriedade dumha empresa pesqueira que o emprega em diferentes actividades recreativas e comerciais.

O aparelho é governado em parte com méios mecánicos e nom emprega nunca toda a superfície vélica original, mas nom deixa de ser um buque impresionante.
Por último encorajamos tod@s @s navegantes da Galiza a participar nestes eventos no país vizinho e irmao, e a eles a que nom deixem de nos acompanhar o próximo ano em Carril.

XXIII Trovada de Vela Llatina de Cadaqués

2010-09-16T14:10:00.005+02:00

Ola de novo mariñeiros, afeccionados, curiosos, e público en xeral.

Un ano máis, obriga e devoción leváronme a terras (e mares) catalanas no mes de Agosto; per non pensedes que con iso deixei de atender ao mar, ás dornas, e ao meu compromiso inquebrantable coas cores do Lajareu, porque, un ano máis, a "Tamariua", dorna de Lajareu con base en Port de de la Selva, acudiu a Cadaqués para participar no decano dos Encontros de embarcacións tradicionáis de Catalunya, como embaixadora do noso Clube, e do Patrimonio marítimo galego en xeral; e non con pouca Fortuna. A parte da xa tradicional flexibilidade de horários no desenvolvemento do programa, o encontro foi, como sempre, unha marabilla e unha preciosidade.

Este ano, por primeira vez, a Tamariua acodiu a Cadaqués por mar, pasando o Cabo de Creus en compaña doutros catro botes e llauts del Port: o Capeador, o Xec, o Carme, e o Llaut de Fernando, que agora non se me acode o nome. Un saudo aos compañeiros e intrépidos mariñeiros desde singladura!

Con repecto ao encontro, ademáis da sariñada do almorzo e a magnífica cea que nos serviron na praia, disfrutada na mellor compañía, o acontecemento central é a navegación-regata social na que este ano, e levando de tripulante a Joan Sol, bloguer de El Mar es el Camí , http://elmareselcami.blogspot.com/, a Tamariua chegou de primeira. Precisamente no blog de Joan Sol, do que proveñen estas fotos, hai unha breve crónica da "regata" e, entre outros, un pequeno comentario dun servidor. Non vos podedes imaxinar o precioso que é navegar entre aquelas magníficas velas no escenario da bahía de Cadaqués. Pero as fotos poden dar unha idea: http://elmareselcami.blogspot.com/2010/09/xxiii-trobada-de-vela-llatina-de.html

Unha aperta. Suso

REGATA LAJAREU 2010

2010-08-31T07:45:00.000+02:00

Ola a todos, este sabado 4 de setembro celebraremos unha nova edición da Regata Lajareu.
O tempo anda un pouco revolto estes dias pero se espera que mellore para a fin se semana así que podemos ir preparando o petate para embarcar.
Este é o Anuncio de Regata para esta edición.

un saudo

marcos

A Ruta das Dornas. Abelleira Mariñeira

2010-07-28T19:40:00.009+02:00

O pasado ano 2009, aproveitando a cita do Encontro de Embarcacións Tradicionáis de Muros http://lajareu.blogspot.com/2009/07/o-encontro-de-muros.html, a Asociación Cultural Lajareu por Barlovento desenvolveu a iniciativa de recuperar e poñer en valor un elemento do patrimonio inmaterial da cultura mariñeira de Riveira, navegando, coas suas pequenas dornas de 9 cuartas (4,65 metros de eslora) pola antiga Ruta de Verán das dornas:

Antes da implantación dos motores nos anos 50 e 60 o traballo no mar planificábase estacionalmente en función dos ventos reinantes en cada época do ano.
No verán, as dornas de Riveira, aproveitaban os ventos dominantes para ir pescar á parte de Muros, saindo da Ria co nordeste de mañán e poñendo proa ao Monte Louro co noroeste que entra sobre as tres da tarde.Todas as dornas, salvo as pequenas polveiras, que quedaban na Ria, facían esta ruta: as grandes xeiteiras da sardiña, que botaban varios dias, as tramalleiras, as pescadoras da liña...

A "Ruta das Dornas" http://lajareu.blogspot.com/2009/06/ruta-das-dornas.html do Lajareu nace como actividade cultural de recuperación e valorización deste elemento tradicional no 2009. Se ben nesta edición realizan a travesía tan só 5 dornas, a actividade alcanza notable éxito e repercusión social, xa que as dornas arriban ao peirao da pequena parroquia muradá de Abelleira en plena Festa da Botadura da sua "canoa". A parroquia enteira está volcada no acontecemento cunha festa concorridísima e moi animada.As dorniñas de Lajareu entran polo exigüo paso da boca do Río navegando a vela, e os viciños e viciñas, vistindo roupas mariñeiras do século XIX, reciben a expedición de Lajareu con aplausos, gaitas, foguetes e un excelente xantar.

Do éxito daquela festa da botadura, nace este ano 2010 a Festa "Abelleira Mariñeira" http://www.abelleira.info/wp/?p=398, e a Asociación veciñal "A Ostreira", artífice da iniciativa, volve a invitar ao Lajareu a acodir coas suas dornas. Esta invitación e a sintonía coa veciñanza de Abelleira, son o acicate para a consolidación da Ruta das Dornas como actividade estable do calendario Lajareu, que este ano se consolida con esta Segunda Edición. Nesta segunda travesía contamos con 8 dornas e 20 tripulantes inscritos, e xa nos tarda repetir a experiencia do ano pasado e reencontrarnos cos amigos de Abelleira. E a arribada das dornas de Lajareu consta xa como unha actividade destacada no programa da festa Abelleira Mariñeira, tendose programada a recepción e acompañamento da expedicción de Lajareu polo resto de embarcacións tradicionáis congregadas na festa.

As dornas do Lajareu no verán de 2009 ao paso polo faro de Corrubedo.

O paso das dornas de Lajareu poderá seguirse na mañá do sábado 30 de xulio dende Castiñeiras, Aguiño, Espiñeirido, Corrubedo, Baroña, O Son e Monte Louro, rematantodo sobre as 15:00 horas, coa vistosa arribada ao rio en Abelleira, que esperamos poder facer a vela, en plena celebración da festa Abelleira Mariñeira,e acompañados polas demáis embarcacións que acodan ao vento, entre as que destacarán sen dúbida os Currachs irlandeses de Cork.

Boa Proa e vémonos sábado

REGATA DA DORNA 2010

2010-07-22T18:02:00.004+02:00

Ola a todos, como xa estaba anunciado no calendario da FGCMF este sabado 24 de xullo celebrarase a XIII Regata da Dorna.
A prediccion meteoroloxica para o sabado a dia de hoxe, xoves 22, é un vento duns 12-14 nos de direccion norte, o mar tamen de norte, co ceo despexado e unha temperatura de 25 graos.
Xa dan ganas de velear, eh! ademais a marea estara chea as 15:55.
Aqui vos deixo o anuncio de regata que xa se convirte nun habitual.

un saudo
marcos

O Bicheiro - Que boas singraduras pola ría!

2010-07-18T14:55:00.010+02:00

Xa había tempo que non pendurabamos nada do "Bicheiro". Velaí esta tiriña que vén de publicar o Davila na súa bitácora hai uns días. Pareceume que viña ben a conto das caralludas singraduras que nos estamos a meter pola ría con isto das regatas do verán que se levan suspendidas.
Onte ao cancelar a dos Faros de Ogrobe, puxemos rumo á Arousa tomarlle unha caldeirada de polbo acompañada cun bo barrantes da casa. Daba gloria ollar a Vikinga, a Rabuda, a Áncora, a Papoula e a Cachi a bolinar contra o nordés para faceren a travesía nun potente bordo.

O outro día tocou exibición de dorna a vela ao arribarmos na praia da ponta Cabío. Ao se cancelar a volta á Arousa comimos os bocatas que tiñamos para xantar na travesía, e metímoslle uns bordos para lle tomar os cafés con xeo aló no bochinche. Como non podía ser doutro xeito, veu xente, que estaba a pasar o día de praia, interesarense polo espectáculo das dornas a luciren despois a súa fasquía, fachendosas, varadas na area.

O Lajareu achegouse a Vila do Conde.

2010-07-10T13:08:00.001+02:00

Foi unha fin de semana estupenda. Xa levabamos unhas semanas de preparación e non defraudou, achegarnos ao VIII Encontro de Embarcações Tradicionais de Vila do Conde foi unha experiencia fantástica.

Durante eses dias en Vila do Conde celebraronse as festas de S. Joao, patrón da vila, e os encontros supoñen un dos eventos cos que empeza esa semana grande.

Dende o primeiro momento a organización acolleu aos integrantes da expedición do Lajareu, o primeiro en chegar o Xaime, coa Xaimiña, tan cedo chegou que non había outra embarcación por alí. Mais tarde os Cachis e familia e por ultimo eu mesmo cuns acompañantes para facer un total de 9 tripulantes para unha dorna, moitos. Desexo que o ano que ven poidamos estar mais representados e agradecer así a xenerosidade que os organizadores nos prestaron nesta edición.

Tamén a Camara municipal, co seu apoio institucional e axuda na organizacion, fai que o encontro estea en auxe, cada ano mais embarcacións e xente se achega a participar nel, ten que ver tamén coa amabilidade e atención que se nos brinda aos que por ali imos.

Axuda moito o entorno, a desembocadura do rio Ave forma un pequeno estuario de augas tranquilas cunha rehabiliatcion do porto moi ben executada que fai que a navegación nas suas augas sexa unha ledicia.

Neses tres dias fixeronse navegacións o sabado e o domingo pola maña, a xente dende a ponte sobre o rio e dende o peirao disfrutaron de xeito moi cercano da variedade de embarcacions, velas e tecnicas que alí se xuntaron. Podianse ver a enorme Fe en Deus, a fantastica Maria dos Anjos, dornas, carochos, bucetas (ata alí foi a Abelleira, a buceta que se botou o ano pasado xusto antes dos encontros de Muros) , un bote de Ferrol, ...

Os do Lajareu fumos intercambiando tripulacion na Xaimiña para facer algúns bordos, unha magoa que non houbese mais tempo para poder intercambiar tripulacións coas embarcacion portuguesas, esperemos que para o ano poida ser.

Unha pena que o sabado pola tarde o vento do noreste levantase tanto, unha nordestada coma as da nosa ría, que xunto coa marea baixando fai moi dificil remontar o rio porque os bordos bolinando non son moi largos e o abatimento e a deriva impiden que avances. Mais complicado que as dornas o teñen as suas embarcacións porque bolinando non ciñen tanto coma nos e menos cando levan a vela á mala.

Como os barcos non podian sair, a organizacion tiña previsto actividades alternativas, entre outras unha visita ao Museo da Memoria onde se expuña a obra "Floresta encantada" de Jorge Curval. A visita guiada estivo interesante, polo menos facia que xurdisen algunhas preguntas, ¿tal como va a cousa será necesario meter a natureza nun museo para conservala?.

Tamen tivemos tempo para dar unha volta pola vila, coas suas ruas adornadas para as festas e achegarnos a unha exposición nun edificio dos asteleiros agora reformado, faltoume o Museo da navegacion, non da tempo a todo.

Podedes ver moitas mais fotos do Encontro nos albums do Lajareu. Vémonos na regata da Dorna!
unha aperta.

marcos

FINALIZA O CAMPEONATO DE PRIMAVERA DE DORNAS A VELA

2010-05-26T20:01:00.006+02:00

A ÁNCORA, DE RIBEIRA, MÁIS UNHA VEZ VENCEDORA INDISCUTIBLE

O pasado sábado 22 de Maio celebrouse a última regata das catro de que constaba a XIV edición de este xa clásico campeonato. Esta sería a única regata que se desenvolveu nunhas condicións realmente primaverais, con temperaturas propias do verán e unhas condicións de vento envidiabeis para este tipo de eventos.

Ás 16,30 horas da tarde, serían 16 as dornas que tomarían a saída frente da bahía de Coroso. O percorrido obrigaba a pasar as embarcacións da saída ata a boia de desmarque, continuando cara o farol da Pedra Seca, deixando este por estribor e como último paso obligado a Illa de Rúa, tamén por estribor ata a meta, situada esta nas inmediacións do Clube Náutico de Ribeira.

No momento da saída, a Áncora de Adelino e Agustín (Ribeira), situariase no primeiro lugar no momento de pasar pola boia de desmarque, e seguidos moi perto pola Papoula, Ardentía e a Vikinga. Ata o seguinte paso, o Farol de Pedra Seca , sempre con un vento que daba ás embarcacións entre un través e a popa , manteríanse os mesmos postos que no paso anterior , ainda que o grupo que ía detrás, acortaría bastante distancia aos catro primeiros.

O seguinte paso, a Illa de Rúa, a Áncora conservaba o primeiro posto facendo neste tramo unha grande bolinada, e seguidos moi de perto pola Vikinga, o resto das embarcacións situábanse a bastante distancia.

A Papoula de Carlos e Bermo (Palmeira), situada no terceiro posto nese momento, cometeu o erro de non deixar por estribor a Illa de Rúa, e ainda que continuou ata a meta, ficaría eliminada por orde do Xuíz.

Deste último paso ata a chegada, os participantes deberían afrontar uns ventos que pouco a pouco irían aumentando en intensidade e rolando constantemente a medida que ían achegándose á bahía, onde se situaba a chegada. Isto fixo que houbese un cambio importante na clasificación, xa que os diferentes bordos que debían facer as embacacións favorecerían aquelas dornas que elixiron achegarse á chegada pola parte sur da Bahía. Isto faría que dornas como a Zoa, que tendo saído na última posición por un erro na saída, chegase primeira, dando un volco importante á clasificación.

A dorna Maristela de Vilanova volcaría perto da Praia de Coroso debido a un forte refacho. Esta embarcación tivo que ser rebocada ata o porto pola lancha de salvamento marítimo sen consecuencias materiais nen persoais

Outra embarcación que debería ser rebocada ata porto sería a Puñetera de Vigo, nesta ocasión debidoá rotura do mastro.

Despois de máis de tres horas de navegación a orde de chegada foi como segue.:

1- Zoa 2-Vikinga 3-Volandeira 4-Áncora 5.-Tixosa 6.-Sandra 7.-Rabuda 8.-Ardentía 9.-Lusiña 10.-Jolfiña 11.-Xaimiña 12.-Breogán

-Papoula ( no clasificada por non pasar por Rúa )

-Maristela (non clasificada por emborcar )

-Puñetera ( non clasificada por rotura de palo )

-Gloria ( non clasificada por abandono ).

Despois do cómputo das catro regatas, a clasificación xeral é a seguinte.:

1-Áncora 2-Vikinga. 3-Papoula. 4-.Volandeira. 5-Jolfiña 6-Lusiña 7-Ardentía 8-Sandra 9-Rabuda 10-Maristela 11-Xaimiña 12-Breogán 13-Zoa 14-Tixosa 15-Praia das Carolinas 16-Gloria 17-Puñetera.

3ª REGATA DE PRIMAVERA DE DORNAS A VELA

2010-05-18T14:07:00.001+02:00

A Áncora de Adelino Formoso e Agustín Seráns a piques de conseguir o campionato.

O pasado sábado día 8 con saída da praia do Coroso celebrouse a terceira regata do XIII Trofeo de Primavera de Dornas a Vela Lajareu por Barlovento. O percorrido escollido foi exactamente o mesmo que o da 2º regata, pois estaba a soprar un vento duro do Sur.

Así pois, despois da saída as dornas deixarían o faro de Lajareu por babor para pasar deixando por estribor o sinal do Camouco para despois rodear as Illas Airoas por estribor e regresar ao punto de saída.

Debido ao duro vento reinante no momento da saída, a organización impuxo como medida de seguridade que as dornas navegasen co mastro caído na segunda pica de proa. No momento da saída todas as tripulacións estiveron moi nerviosas, e mesmo a Breogán de Luisa e Carla adiantáronse a pasar pola liña ao toque do sinal, polo que tiveron que volver á liña para saír de novo, desta segunda volta no último lugar. Outro tanto estivo a piques de pasarlle á Lusiña, que ía tamén moi adiantada, mais o patrón Antonio Santiago no lugar de adiantarse percorreu a liña e a piques estivo de abordar a Jolfiña que saía un pouco por detrás.

Arrancado dunha moi boa posición, e con grande velocidade no paso da saída, a dorna líder do campionato, a Áncora de Adelino e Agustín conseguiu, xa na saída a primeira posición. A Jolfiña, de Alberto Romero e Nacho Jorganes, conseguiu achegarse moito á Áncora, mais esta nun espectacular bordo no Lajareu, foi quen de manter a vantaxe. A moi pouca distancia perseguían a estas a Lusiña, a Puñetera, a Papoula e a Maristela nunha loita moi apertada. Tralo paso polo Lajareu, e navegando dun largo ata o Camouco a Papoula e a Maristela foron collendo o liderado do grupo perseguidor.

Con todo, as posicións da Áncora e a Jolfiña mantíñanse no paso polo Camouco. Tras pasar polo Camouco, o vento comezou a caer, e mesmo a organización estivo prantexándose suspender a regata. As posicións de cabeza continuaban o mesmo, mais as dornas, perto xa das Airoas non eran quen de navegar debido á encalmada. A situación víase agravada porque a organización impuxera o pau caido como medida de seguridade.

Por sorte, e tras vinte e tantos minutos de encalmada comezou a levantar unha brisa que puxo en marcha outra vez a frota. Nese momento, a Jolfiña errou a súa derrota e co cambio do vento non lle deu o bordo para pasar polas Airoas perdendo a súa vantaxe. De volta ao Coroso, os patróns tivéronse que aplicar de novo a bolinar, pois o vento foi rolando ao Noroeste nunha dirección case oposta á da saída. Ramón de Vigo patroneando a Puñetera e Claudio de Vilanova ao temón da Maristela estiveron rapidísimos neste tramo das Airoas ata Coroso.

A última manga do campionato terá lugar o vindeiro sábado 22 de maio, con saída da Praia de Coroso ás catro e media da tarde.

Calsificación da 3º Regata:

1.- Áncora, 2.- Puñetera, 3.- Maristela, 4.- Papoula, 5.- Jolfiña, 6.- Lusiña, 7.- Sandra, 8.- Vikinga, 9.- Rabuda II, 10.- Breogán, 11.- Xaimiña

Clasificación Xeral: 1.- Áncora, 2.- Papoula,3.- Vikinga, 4.- Puñetera, 5.- Jolfiña, 6.- Sandra, 7.- Lusiña, 8.- Ardentía, 9.- Maristela, 10.- Volandeira, 11.- Rabuda II, 12.- Breogán, 13.- Xaimiña, 14.- Praia das Carolinas, 15.- Tixosa

OUTRA AVENTURA DO SIMESARGA

2010-05-12T11:52:00.005+02:00

En Febreiro contabamos aquí as peripecias dos Goldazerena, de Donostia. Chegabamos a esta saga de peculiares carpinteiros de ribeira que se adicaban a "todo o que flotase", por unha coluna de marítima nun ABC do ano 1974, que daba conta da arribada por temporal do arrastreiro Simesarga ao porto de Ribeira.

Non sabemos se foi nese ano, ou noutra das súas aventuras, cando foi que recalou finamente o bote de salvamento do Simesarga no noso porto dorneiro. O caso é que velaí está agora, no galpón do Lajareu, amosando as súas "boas augas" como nos falaba o outro día José Bermo, o Americano, despois da regata.

Pois hoxe atopei outro episodio do arrastreiro basco dez anos antes daquela visita barbanzá. Desta volta, fálanos o xornal de que acodira ao resgate doutro pesqueiro en augas do cabo Aguer aló polo atlántico bérber. O barco de Huelva pedira auxilio despois de colidir cun buque da armada española con base naquelas "plazas" africanas.

E pergunto eu, na mariña deixaban á deriva unha tripulación pesqueira depois dunha colisión... ?

2ª REGATA DE PRIMAVERA DE DORNAS A VELA

2010-04-28T19:45:00.003+02:00

Xornada marcada polo forte vento e a grande altura das ondas.Importantes abandonos debido á dureza do percorrido.

O pasado sábado día 24, como ven sendo habitual, deuse a saída a estanova manga dende a Praia de Coroso ás catro e media da tarde.

O percorrido acordado pola organización nesta ocasión foi longo.Despois da saída as embarcacións deberían pasar polo faro de Lajareu,o sinal de Camouco, dar a volta por detrás das Illas Airoas, pararegresar á Praia de Coroso.
Momentos antes da saída pensouse que oforte vento de compoñente sudoeste facilitaba unha regatarelativamente rápida, mais non se contou ca forte marusía que sehabían encontrar os regatistas á altura das Airoas.

A organización do club impuxo como norma de obrigado cumprimento retrasar o pau ao máximo coma medida de seguridade. No momento da saída, a maioría das embarcacións elixiron un bordo proa ao medio da Ría, e tan só catro dornas decidiron tomar o rumbo contrario. Isto provocou algunha que outra abordaxe, como foi o caso da Vikinga (de Fernando e Xoán), dando un importante golpe á Papoula de Carlos e Andrés, sen danos materiais de importancia.

Xa á altura do faro Lajareu (primeiro paso obrigado), a Volandeira, despois de facer unha extraordinaria saída, pasaría no primeiro lugar, e seguidos moi de perto pola Vikinga e a Ardentía. No seguinte paso (faro Camouco), a Volandeira perdería parte desa vantaxe despois de sufrir un contratempo ca vara de portar, e aínda que non botaron moito tempo en emendalo, cederon varias posicións que xa non volverían a recuperar. De aí ata As Airoas (último paso obrigado), as fortes ondas e o intenso vento serían os protagonistas , obrigando aos regatistas a empregarse a fondo.

Neste esixente tramo en bolina a Jolfiña de Nacho e Alberto rompeu o pau en segunda regata consecutiva, véndose obrigados a abandonar sen chegar a metade do percorrido. Tamén á Maristela de Vilanova lle foi imposible continuar debido ao grande esforzo esixido neste tramo. A Rabuda sería a terceira en abandonar.

A primeira na orde de paso á altura das Airoas sería a Vikinga, con moitos problemas no rumbo de popa cara a chegada, mesmo tendo que parar a coller rizos. Os seguintes serían Adelino e Agustín coa Áncora, que despois de ter unha mala saída conseguiron remontar uns cuantos postos. Moi preto por detrás pasaría a Papoula, a cal tamén conseguiría unha grade remontada, e de seguido a máis distancia pasarían a Volandeira, a Sandra, Ardentía, Xaimiña, Puñetera, e a Xarda.

Destacar a grande regata que fixeron Luisa e Carla, tripulantes da Xarda, con moitos problemas a bordo, sen ter a dorna aínda ben arranxada e sendo a segunda regata que fan xuntas, foron quen de manter o ritmo do grupo.

Calsificación da 2º Regata: 1.- Vikinga, 2.- Áncora, 3.- Papoula, 4.-Volandeira, 5.- Ardentía, 6.- Sandra, 7.- Puñetera, 8.- Xaimiña, 9.- Breogan, e empatadas en 10 posto: Jolfiña, Maristela e Rabuda II

Clasificación Xeral: 1.- Áncora, 2.- Vikinga,3.- Papoula, 4.-Ardentía, 5.- Volandeira, 6.- Sandra, 7.- Jolfiña, 8.- Puñetera, 9.- Lusiña, 10.- Xaimiña, 11.- Breogán, 12.- Rabuda II, 13.- Maristela, 14.- Tixosa e Praia das Carolinas (empatadas a puntos)

Esta é a reseña da regata na Voz de Galicia.

PRIMEIRA REGATA DE PRIMAVERA DE DORNAS A VELA

2010-04-15T13:03:00.002+02:00

Comeza o Campeonato de Primavera de Dornas a vela.

Con unhas condicións de vento inmellorabeis, e nunha tarde autenticamente primaveral, o pasado sábado às 16.30 horas deuse a saída a esta nova edición.

Só 13 dos 15 participantes que tomaron a saída , conseguirían chegar à meta. nunha tarde cargada de incidentes. Duas das embarcacións, a “Praia das Carolinas” e a “Jolfiña”, romperon o pau. A primeira tivo que ser asistida pola lancha de salvamento marítimo e rebocada ata terra desde as Airoas, onde tivo lugar o percance. No caso da segunda, con unha rotura parcial, sorprenderon todos acadando a primeira posición, con maior mérito para os tripulantes de Palmeira, Alberto e Nacho.

A dorna “Rabuda”, rebasando a linea de chegada, sufriu unha grande orzada por causa dun forte refacho de vento, chegando a afundir a vela na auga totalmente. A rápida reacción dos tripulantes santiagueses fixo que solventasen o percance, recupernado a embarcación, e permitindolhes continuar ata o final.

A “ Ardentía” tamén sufriría a rotura da cana, sen que esto lle impedira entrar polos seus propios medios, facendo un extraordinario cuarto posto.

Outras embarcacións tiveron que parar na metade da competición a meter un rizo à vela debido ao forte vento que había nas inmediacións da bahía de coroso.

Claudio, o Patrón da “Maristela” (dorna de Vilanova), un dos mais coñecidos e expertos mariñeiros da Ria de Arousa, tamén sufriu as consecuencias das duras condicións nas inmediacións da chegada. No momento de facer un cambio de bordo escapouselle a escota da man, impactando contra o antebrazo, o que lle provocou unha ferida considerable. Tardaralle semanas en desaparecer a marca producida pola escota.

A clasificación de esta 1ª manga fica da seguinte maneira.:

1-Jolfiña

2-Lusiña

3-Áncora

4-Ardentía

5-Papoula

6-Vikinga

7-Sandra

8-Volandeira

9-Puñetera

10-Rabuda

11-Maristela

12-Xaimiña

13-Breogán

Tixosa (non clasificada por non pasar baliza de chegada)

Praia das Carolinas (non clasificada por rotura de pau)

A próxima cita está fixada para o sábado día 24 de Abril às 16.30 horas. A saída darase, coma sempre, na bahía de Coroso

REGATA DE PRIMAVERA 2010

2010-04-09T00:46:00.003+02:00

Boas a todos, un pouco xusto de tempo para facer a divulgación pero aquí vai. Comeza a Regata de Primavera 2010 e como xa temos por costume, publicamos o Anuncio de Regata que rexirá a competición.

Como xa fixemos na Regata de Inverno, logo de cada proba seguiremos a participar nas charlas divulgativas sobre as regras de regatas a vela que con tanta paciencia nos expón o noso Xuiz de Regata José María, laboura que hai que agradecerlle. Salientar tamén a grande participación e a boa aceptación da iniciativa, xa que nesa hora que estamos frente á pizarra cun caso practico, cunha regra do Regulamento ou expoñendo unha abordaxe que nos aconteceu no mar ese dia estamos a mellorar a nosa condición de mariñeiros e compañeiros que somos.

Tamén foi boa iniciativa esa de facer un pincho logo das clases, espero que se manteña ;-)

Unha aperta e boa navegación.

Marcos

Anuncio Regata de Primavera 2010

FINALIZOU EN RIBEIRA O CAMPIONATO DE INVERNO DE DORNAS A VELA. 2010

2010-03-29T19:39:00.000+02:00

Sen dúbida, esta última regata foi a mais aberta e disputada de todas as celebradas este ano e, con diferenza, a mais longa , cunhas condicions envidiabeis para calquer amante de este deporte.
Cun ceo completamente encapotado e amenazando chuvia. Cunha temperatura ambiente que rondaba os 15 graos, e un vento moi estable de compoñente suroeste, que durante toda a tarde sopraría con unha forza de entre 15 é 18 nós, celebrouse, nas inmediacions de Ribeira, a última e definitiva manga das catro de que consta este campeonato.
A proba tivo un percorrido moi novedoso, partindo perto da Illa dos Ratos proa ao interior do porto de Ribeira, onde se situaba o primeiro paso obrigado.
Esta saida obrigou as embarcacions a percorrer en paralelo toda a praia de Coroso, ofrecendo un espectáculo realmente admirable. Na virada desta primeira boia, a Lusiña pasaría no primeiro lugar, sacando unha pequena diferenza á Ardentía, ambas de Palmeira, e seguidas a pouca distancia pola Áncora (de Ribeira). Estas tres primeiras dornas mantiveron os primeiros postos deica o final da proba. O resto das embarcacions seguíronas moi perto e agrupadas proa ao sinal do “Camouco”. Era este o segundo paso obligado, e a tal altura, a orde das embarcacións mantíñase igual que na primeira boia.
O terceiro e último paso a virar serían as Illas Airoas . O tramo até elas resultou ser o mais longo e dificultoso, co vento e o mar sempre pola proa . Esto obrigou todas as dornas a bolinar o máximo, alternando bordos a terra e ao meio da Ría , onde o mar de fondo se deixou sentir notablemente.
O mais destacable deste percorrido foi a vantaxe que a Ardentía, de Xosé María e Gondomar, logrou quitar a todas as demais embarcacións . Esta dorna foi a única en escoller un só bordo até o meio da Ria, chegando de primeira ás Airoas. En segundo lugar pasaría a Áncora, e a pouca distancia, a Vikinga. En cuarto e quinto posto respectivamente pasarían a Lusiña e a Sandra .
Deste punto até a chegada, as embarcacions menteríanse na mesma orde, pois o vento de popa reinante neste último tramo non permitiu mudanzas na clasificación até a entrada na meta.
É de salientar o limitado número de embarcacións que tomaron a saida nesta última proba, unicamente dez, o que fixo desta regata a menos participativa deste ano. Esto puido ser debido a que, desde a madrugada do xoves e até bén entrada a mañá do mesmo sábado, as costas galegas estiveron baixo alerta laranxa por fortes ventos , que chegarían a superar os 80 km/hora, obrigando a maioria da flota pesqueira das Rías Baixas a permanecer amarrada durante eses días.
Esta situación determinou que a organización dilatase até a última hora a decisión de realizar ou suspender a proba, e influiu nalgúns regatistas non residentes na contorna, que optaron por non comparecer ante a incerteza respeito da celebración xerada pola alerta meteorolóxica.

A clasificación da 4ª regata ficaria da seguinte forma.:
1-Ardentía, 2-Áncora, 3-Vikinga, 4-Lusiña, 5-Sandra, 6-Xaimiña, 7-Tixosa, 8-Moura 9-Jolfiña, 10-Rabuda
A clasificación xeral fica da seguinte maneira.:
1-Áncora, 2-Lusiña, 3-Vikinga, 4-Ardentía, 5-Sandra, 6-Tixosa ( empatada a puntos coa Sandra), 7-Rabuda, 8-Moura, 9-Xaimiña, 10-Jolfiña, 11-Volandeira, 12-Praia das Carolinas, 13-Zoa, 14-Puñetera, 15-Maristela, 16-Papoula
O próximo sábado día 10 de Abril ás 16,30 horas comezará, na praia de Coroso en Ribeira, a primeira das catro regatas de que consta o Trofeo de Primavera, que se celebarará durante os meses de Abril e Maio

3ª PROBA DA REGATA DE INVERNO DE DORNAS A VELA

2010-03-22T17:23:00.006+01:00

A falta dunha manga para a finalización deste campionato, celebrouse este sábado día 20 de Marzo unha nova proba. Aínda co tempo medio revolto, e sen garantías de poder acabar a proba, xa que os ventos o día anterior pola tarde e durante toda a madrugada do sábado soprarían con moitísima forza ,chegando a rebasar mesmo os 30 nós ( forza 7). Tampouco deu tregua a auga, que non cesaría ata minutos antes de comenar a proba.A cuarta e última proba deste campionato de inverno, celebrarase o próximo sábado día 27 de marzo no lugar habitual da praia de Coroso ás 4 da tarde. Ó finalizar farase cómputo das mangas celebradas ata agora e procederase a entrega de premios deste novo campionato.

Nesta ocasión serían trece as embarcacións que tomarían a saída. Con un vento bastante aceptable que rondaba os 10 nós, e con un ceo que ameazaba auga constantemente, pero que ata o final respetaría os participantes chegando a ser a temperatura ambiente mesmo moi agradable.
Desde a saída , que tivo lugar moi perto do Clube Náutico, as embarcacións chegarían ata a “Illa de Rúa” (primeiro paso obrigado) moi agrupadas, sempre con un vento de popa, só quedaría descolgada a “Praia das Carolinas” de Frank e Agustín Ribeira), xa que chegaron ao lugar da saída con uns minutos de retraso, e iso impediríalles remontar nen tan sequer unha posición ata o final da proba.

Xa virando esta “ Illa” , as dornas comezarían a tomar cada unha un rumbo diferente cara a meta. Sempre con un vento de proa que as obrigaba a zizaguear, facendo desta regata a mais aberta de todas as celebradas ata agora, e ao tempo a mais disputada ata o final.

No momento de virar “Rúa “ cara terra , máis dunha embarcación veuse involucrada en colisións, sobre todo á hora de facer os cambios de rumbo, como foi o caso da “Ardentía” (de Palmeira) e a “ vikinga” (de Ribeira) para as que a abordaxe acabaría sen máis consecuencias que a penalización dunha viraxe de 360 graos que o xuíz Xosé María obrigaría a facer aos de Palmeira.

O máis destacado deste bordo a bolina, da viraxe de “Rúa“ ata a chegada, foi o primeiro posto conseguido pola “Áncora “, que novamente sorprendería todos, e de esta forma deixa case sentenciada a clasificación xeral ao seu favor a falta dunha manga.

Seguiria-a moi de perto, e durante todo o percorrido, a dorna dos vigueses Ramón e Luisa, sendo esta última quem patroneaba a embarcación a “Puñetera” , demostrando con a súa habilidade que este deporte non só é de homes. Seguiria-a, na 3ª posición a “Sandra” (Palmeira) de Xose Antonio e Ignacio. Os seguintes entrarían neste orden: Rabuda, Lusiña, Vikinga, Tixosa, Jolfiña, Moura, Xaimiña, Ardentía, Volandeira, e Praia das Carolinas.

Así, a clasificación provisional é a seguinte:

BONITA, BONITA

2010-03-17T19:17:00.004+01:00

Aquí a tedes: a "Rabuda" no cartaz da Regata do Marisco 2009. ¿A que non a virades? tan chula ela!. Igual non queda de primeira na regata (todo se andará, que este ano vai que mete medo), pero a bonita non hai quen lle gane; e José tan ben sentado na regala e tan mariñeiro él coa sua gorra de patrón (eses aires son de familia)... e o Santi, como se levara toda a vida soleándose enriba da tilla!
Hai que pintar unha estampa así para sair nos cartazes!
Un saudo aos Amigos da Dorna Meca e parabéns polo bo gusto.

REGATA DE INVERNO. SEGUNDA MANGA

2010-03-10T19:50:00.007+01:00

Aquí está a crónica da segunda regata do Trofeo de Inverno elaborada unha vez máis por Fernando, da "Vikinga".

O sábado pasado día 6 de Marzo as catro da tarde douse a saída á
segunda regata nas inmediacións da Praia de Coroso, en Ribeira.

Dos 17 inscritos, so trece tomaron a saída. Cunha leve brisa do
nordeste, partiron as embarcacións cara ao primeiro paso, as Illas
Airoas, onde cabe resaltar a gran remontada que fixo a dorna
“Sandra” do palmeirán Xosé Antonio, e o asturiano Ignacio, que
despois de saír no o último posto chegou entre os primeiros a altura
das Airoas, xunto ca “Tixosa” (de Ribeira), e a “Rabuda” dos
santiagueses Xosé e Santi. Dende aí ata o seguinte paso, a Áncora (de
Ribeira) situaríase no primeiro posto sen abandonalo ata o sinal do
Camouco, seguida moi preto pola Rabuda e a Tixosa. E co resto das
embarcacións a pouca distancia.

Dende aí e ata a chegada, na Badía de Coroso, a falta de vento sería
a protagonista da proba, xa que unha grande encalmada situada en case
toda a zona, ía obrigar ao xuíz a suspender a proba.

As únicas embarcacións que entraron na meta foron --despois de pasar
de últimas o sinal do Camouco-- a “Moura” e a “Vikinga”, aínda que xa
coa regata suspendida.

O Regulamento establece que, pasadas tres horas desde que se da a
saída, se ningunha embarcación, entrase na meta, o xuíz de regata
suspenderá a proba; como así sucedeu.

A clasificación séguese mantendo igual que a primeira manga, agás no
que se refire as embarcacións que non tomaron a saída na primeira ou
segunda proba:
1- Áncora
2- Ardentía
3- Lusiña
4- Vikinga
5- Tixosa
6- Volandeira
7- Rabuda
8- Puñetera
9- Moura
10- Sandra
11- Xaimiña
12- Zoa
13- Praia das Carolinas
14- Papoula
15- Maristela
16- Jolfiña

A terceira proba das catro que integran este Campionato de Inverno,
celebrárase o próximo sábado día 20 de Marzo ás catro da tarde, tendo
lugar a saída nas inmediacións da Praia de Coroso. O Comité de
Regatas decidirá o percorrido nesa mesma data en función condicións
climatolóxicas.

14ª REGATA DE INVERNO

2010-03-05T13:19:00.009+01:00

Fernado Redondo, patrón da "Vikinga", envíanos esta crónica da primeira proba da Regata de Inverno. As fotos son de José Manuel, de Vigo.

O pasado sábado día 20 comezou unha nova edición do Trofeo de Inverno de dornas a vela, embarcacions emblemáticas e con gran arraigo na Ria de Arousa.

Organizado un ano máis polo Clube Lajareu por Barlovento de Ribeira, celebrouse a primeira das catro regatas de que consta o campeonato que, como xa e habitual, iníciase na segunda quincena de febreiro .

A saida tivo lugar ás catro da tarde nas inmediacions da praia de Coroso baixo condicions metereolóxicas duras, tanto de vento -de compoñente Sur e con rachas que chegaron a rebasar os 20 nós- como de mar de fondo, chegando as ondas a alcanzar o metro e medio de altura.

A organización veuse obrigada a impoñer, como medidas de seguridade extraordinarias, un rizo na vela e o pau retrasado (na pica do medio), o que non evitou que varias dornas pasaran apuros na altura da Illa dos Ratos, por mor das ondas de considerable altura que rompían na aleta esixindo unha elevada concentración ás tripulacións.

Foi nese punto onde a dorna “Papoula” deu quilla arriba tras unha grande escorada, despois de rompérselle a vara de portar e quedar atravesada ao mar, tendo que ser auxiliada por unha das embarcacións da organización sen mais consecuencias.

Dende a saida, e sempre co vento de proa ata o o faro “Lajareu” -primeiro paso obrigado- , a “ Lusiña” impuxo un forte ritmo na bolina, chegando a pasar o sinal en primeiro lugar, seguida moi de perto pola “Áncora” e a “Ardentía”.

Mantivéronse estas posicións ata o seguinte paso, a Illa dos Ratos, onde a “Ardentía”, conseguiría situarse de primeira tras rebasar a Áncora.
A partir deste segundo e derradeiro paso obrigado, e ata a liña de chegada -nas inmediacións do porto deportivo- o vento seguiría acaparando gran parte do protagonismo pola sua forza crecente.

Sería neste último bordo onde a ribeirana “Áncora”, de Adelino e Agustín , tomaría a dianteira ata a meta, ainda que seguida a distancia moi curta pola “Ardentia” e a “Luisiña”( ambas de Palmeira).

Por detrás e a certa distancia, disputandose a cuarta e quinta posición, entraron a “Vikinga” e a Tixosa, seguidas pola “Volandeira”, a “Zoa” e a “Rabuda”..

Cabe destacar a participación de dous novos regatistas chegados dende Caldas de Reis , Tito e Oscar, que se suman aos integrantes doutras embarcacions que ano tras ano se achegan dende Vigo, Santiago ou Pontevedra.

A clasificación final quedou da seguinte maneira:

1 Áncora
2 Ardentia
3 Luisiña
4 Vikinga
5 Tixosa
6 Volandeira
7 Zoa
8 Rabuda
9 Puñetera
10 Moura
11 Praia das carolinas
12 Sandra
13 Xaimiña
14 Papuola (que non clasificou )

Podedes ver óutra versión desta crónica en La Voz de Galicia: http://www.lavozdegalicia.es/barbanza/2010/03/02/0003_8327484.htm

A próxima regata será ó día 6 de Marzo as 4 da tarde no mesmo lugar, sempre que as condicións do tempo e o mar o permitan.

O SIMESARGA. ALGO DE HISTORIA

2010-02-28T19:07:00.013+01:00

Vai caseque un ano de publicarmos as fotos do "resgate" que se fixo no Lajareu do bote de salvamento do Simesarga. O bote témolo no galpón e algún día haberá que lle meter man para pólo a flote. No entando, van aparecendo algunhas informacións como esta coluna de marítima do xornal ABC que nos informa sobre a entrada en Ribeira do arrastreiro no inverno de 1974 para se refuxar do temporal.

Tirando do fío, ou mellor "cobrando tanza" das fonduras destoutro oceano que é a Internet, saeme unha referencia nunha revista de Ondarroa. Fala da vida mariñeira desta vila basca e trae unha listaxe de embarcacións qu tiñan porto alí. Velaí temos o Simesarga, co folio "SS-2-1585" que figura no noso bote de salvamento.

Aparece como un arrastreiro do armador Agustín Laka que desprazaba 150 tm, tiña unha eslora de 31'15 m, 6'4 m de manga, 3'5 de puntal, unha tripulación de 13 persoas, un valor de 7.500.000 (supoño que pts. na data de rexisto), e propulsábase cun motor Ieregi de 375 cabalos. Foi construido en madeira no 1959 nos estaleiros Goldarazena de Pasaia.

Sego coa pescuda e saeme unha interesante historia das peripecias da familia Goldarezena como carpinteiros de ribeira. A historia é extensa e podédela ler completa neste informe sobre os estaleiros de Guipuskoa. Trae unha boa escolma das embarcacións que construiron, mais non aparece o noso Simesarga (polo menos con ese nome), aínda que si outros das mesmas característcas construídos arredor do mesmo ano.

O relatorio comeza destacando esta familia como unha das últimas de carpinteiros de ribeira de Pasaia; especializados en pesqueiros, motoras e veleiros, aínda que polo que contan dábaselles todo, unhas veces con máis suceso que outras.

O mozo Clemente Goldazerena, que nace en 1888, comeza co oficio de ebanista, achegándose ao pouco ao porto de Donosti para fabricar maquetas de barcos que lle encargaban ou calquera outro traballo de madeira que lle cadrase. Pasa por diferentes estaleiros contratado como carpinteiro. Con 28 anos abre a súa propia carpinteiría de ribeira que acaba por fracasar, entre outras razóns pola encarga que lle fan dun barco da armada -de 200 tm- para servir na Gran Guerra. Para cando está construído xa se asinara o armisticio e non chega nunca a cobralo.

Volta anos despois á moblaxe e a marcenería instalándose cara o interior, mais moitos dos traballos que lle saen son barcas e canoas que leva a Pasaia para a bota abaixo, acabando por ser contratado de encargado duns varadoiros onde colle experiencia con barcos máis grandes. Non satisfeito de asalariado, abala de novo por un tempo á ebanistería co seu fillo Luís para finalmente adicárense exclusivamente aos barcos cando funda en 1937 o estaleiro Clemente Goldarecena. Contaba con catro ou cinco operarios e sacaban toda caste de embarcacións, entre elas media dúcia de "merluceiros" para a parte francesa.

A guerra civil seica trouxo un incremento da pesca e portanto unha maior carteira de pedimentos que se foi adaptando despois do máis duro da posguerra a outros traballos como os balandros do tipo "start" para o clube náutico de Donostia, as motoras, ou como el dicía "todo o que flotase".
Un par de anos antes da data de rexisto do noso Simesarga en Ondarroa e depois do desfeita do lume no galpón do estaleiro, o petrucio vaise retirando por que a artrose xa non lle deixa facer o traballo coa finura que se precisaba e os anos de aixola van pasando factura. Continúa ao frente o fillo até que fecha o negocio en 1970 pola mingua na construción en madeira e a falta de operarios que sobuesen o oficio.

Para rematar, no informe repásanse unha listaxe de embarcacións que saíron destes estaleiros: canoas e embarcacións menores, pesqueiros de baixura, os 40 balandros do nautico, arrastreiros, vacas, veleiros motorizados de carga, algún iate veleiro, unha réplica da carabela Niña de Colón para fins científicos e mesmo traineiras deportivas "de mar, de terra e de ar" como relata unha anedota do artigo.

E con isto xa sabemos algo máis da historia do Simesarga basco que pasou por Ribeira en "arribada forzosa" en 1974 e foi construído -moi probábelmente- polos donostiarras Goldazerena que se adicaron a "todo o que flotase" e algo máis...

APOIO ÁS EMBARCACIÓNS TRADICIONÁIS

2010-02-03T13:08:00.002+01:00

cSegue a campaña para que se acepte unha enmenda na futura «Ley General de Navegación Marítima» que recoñeza ás embarcacións tradicionais e históricas.

Axiña se ha reunir a Comisión de Xustiza do Congreso dos Deputados para tratar este tema e cantos máis apoios se teñan máis posibilidades haberá de que se acepte.

Neste momento son moitos os colectivos e institucións de todo o Estado que enviaron o seu apoio, pero ainda precisamos máis apoios individuais.

Se cres que a enmenda é necesaria escribe a enmiendalgnm@gmail.com co seguinte texto:

Por el presente documento, (NOME APELIDOS E NUMERO DE DNI) manifiesta su pleno apoyo a la enmienda al Proyecto de Ley General de Navegación Marítima que contempla la introducción de una disposición adicional titulada «Protección del Patrimonio marítimo flotante. Estatuto jurídico de las embarcaciones históricas y tradicionales». Con ello se pretende que dichas embarcaciones se rijan por una legislación específica que garantice su protección y su uso, y contribuir a la protección de nuestro patrimonio marítimo flotante, en línea con otros países de nuestro entorno.

LUGAR DE RESIDENCIA E DATA.

Non se responderá aos correos nin se gardarán datos despois da presentación da enmenda.

LEUDI I GOZZI DI LIGURIA. A lingua franca

2010-01-26T22:13:00.029+01:00

A primeira nova que teño dunha "lingua franca" do Mediterraneo débolla ao magnífico relato de Josep Pla "Contraban". http://fundaciojoseppla.cat/content/view/43/78/lang,es/ En Contrabando, o xenial escritor catalán conta a sua experiencia nunha viaxe en barca de vela latina entre Cadaqués e a Albufera de Salses, en Francia, para levar aceite e traer pezas de bicicleta de contrabando. Dous mariñeiros arranxan con Pla que lles acompañe facendo de "señorito" e simular que a viaxe é de recreo. O barco é o "Mestral", un quillado mallorquín de 20 cuartas que Plá fixera construir anos atrás e do que se tivera que desfacer. "Contrabando"é unha obra apaixoante que fala a navegación a vela latina na Costa
Brava no seu contexto real, e que conta moitas cousas máis, como o fermosa experiencia de asistir á construcción dunha embarcación de dimensións humanas nuha carpinteiría de ribeira tradicional entre o cheiro do serrín e brea. O nome de "Mestral" suxeriullo a Plá o seu gran amigo Victor Rahola: "É un nome bonito. O nome do vento máis sano. Persoalmente, cúrame de todos os males. O nome popular do N.N.O. e xeral en todo o Mediterraneo, é unha verba da LINGUA FRANCA. Chámase así en catalán e en castelán. Na lingua de Oc e en provenzal é "mistral". En italiano "maestrale". En grego moderno igual. Creo que nas linguas eslavas e en turco a verba é moi semellante".
Terminei de entender o que Rahola chamaba LINGUA FRANCA en Sestri Levante, na costa de Liguria, onde tiven a sorte de pasa un par de dias en Decembro, cando fun visitar a Filippo, meu amigo milanés. A familia de Filippo ten unha casiña en Sestri, no medio dos olivos e os limoeiros que dán limóns que saben a caramelo de limón e fan o mellor limoncello (licor de limón) do mundo. Da miña anterior visita a Sestri, hai ben anos, lembraba unha enorme barca de vela latina na praia. Así que, como comprenderedes, o primeiro que lle preguntei a Filippo foi por ese tipo de barcos. "Leudo", díxome que se chamaban ¿como laud, "llaut"? Pode ser. ¿Qué mais quere dicir leudo?: É un instrumento musical, como unha guitarra de mastro delgado e caixa en forma de media casca de ovo: laud!. Foi entón cando Filippo me suxeriu que podía ser unha verba da LINGUA FRANCA, a que falaban os mariñeiros en toda a mediterrania e que viña ser unha mistura de catalán e xenovés con verbas árabes e outras influenzas. ¿Podedes creelo? Unha cultura mariñeira común de todo o Mediterráneo expresada, como toda cultura, nunha lingua propia e común. "Gozzi" lle chaman en toda italia aos botes de casco en U e vela latina,

"gossi" en xenovés "gussi" ou "bussi" na Costa Brava catalana, e de ahí ven "busseta" en catalán, equivalente á "guzzetta" italiana. ¿Alguén dubida da orixe dunhas barcas de vela latina e casco en U, xeralizadas na primeira metade do século XX en toda a costa galega que por aquí chamamos "busetas"?. A idea dunha cultura mariñeira común cunha lingua común e mestiza empezou a tomar forma no meu imaxinario persoal, admiroume tamén a sua capacidade de transferencia a rexións distantes por mor das relacións económicas o os fluxos humáns. Pero o que xa me emocionou completamente foi o libro que Filippo me trouxo despois de buscar e rebuscar: "Leudi de Liguria" de Giovanni Panella. Ao dia seguinte fomos visitar o "leudo" da Praia de Sestri, que podedes ver nas fotos. Axiña tiven ocasión de mercar un exemplar de "Leudi de Liguria" no museo Gálata das navegacións de Xénova, e outro de "Gozzi de Liguria" do mesmo autor, e non preciso decir de disfrutei como un anano devorándome os dous. Así puiden saber que, sen buscalo, fora parar á capital dos laudes. As praias de Sestri Levante e da veciña Riva Trigoso, acolleran noutro tempo a meirande frota destas embarcacións mercantes. É impresionante ver a foto antiga da praia de Sestri inzada de leudi, coas suas magníficas antenas. No "mundo sen portos" que foi durante séculos o mundo enteiro, nas rexións de grandes areais, os barcos fixéronse sen quillas pronunciadas, con cascos en U para poder ser izados ás praias. A vela latina parece ter a sua orixe no Índico, e ainda que xa se coñecía no Mediterraneo en tempos dos romanos, a sua xerealización por todo o Mediterraneo coincide coa hexemonía do imperio otomano. O éxito da vela latina neste mar, conta Panella, reside na capacidade da antena longa e flexible, para descargar áxilmente os refachos repentinos e violentos que mete o vento de alá, e na capacidade de navegar á mala, tan útil ante os frecuentes cambios bruscos de dirección do vento. Os leudi levaron viño, queixo e outras mercadorías pola costa italiana e Córcega, Cerdeña, Baleares e Cataluña, e, como os nosos galeóns, sobreviviron ata os anos 5o do século XX levando area e materiais de construcción gracias ao seu coste de xestión contido. Panella cóntanos no seu libro a historia particular de cada ún dos escasos leudi que chegaron aos nosos dias, comezando polo Nuovo Aiuto de Dio construido no 1924, que se pode contemplar, en seco, na praia de Sestri Levante. A similitude ou identidade destes laudes cos cataláns é tan evidente que un medio-aficionadillo a esta cousas (quen escrebe) non é quen de encontrar a diferenza; como podedes ver comparando o Nuovo Aiuto co magnífico "Sant Isidre" de Cadaqués, que recibiu a visita da dorna "Tamariua" este verán http://lajareu.blogspot.com/2009/09/tamariua.html.

Dos libros de Panella resultoume tamén moi curioso ver como en Liguria chama "pareggia" aos leudi que levan vela de mesana, cando en Cataluña exitía un tipo de "barques de mitjana" que se construian de duas en duass, xemelgas exactas, para arrastrar en paralelo o aparello de "bou". Estas barcas, de extraordinaria similitude coa "pareggia" italiana, chamábanse, de duas en duas "la parella del bou"
Gozzi non vin moitos desta vez. Os da praia de Sestri estaba cubertos con lonas esperando a chegada do verán. Gozzi hainos por toda a costa italiana. Xa falei dos de Sicilia e as illas Eolias nunha entrada anterior a raiz dunha das viaxes máis bonitas que se podan facer http://lajareu.blogspot.com/2007/10/por-eses-mares-de-dios.html. Veñen sendo, coas suas múltiples variedades rexionáis e locais, os equivalenes dos botes de vela latina cataláns, e, segundo a eslora, das suas (e nosas) busetas. Na liguria hai varias tipoloxías diferenciadas principalmente polo lanzamento da proa: lanzada "á catalana", recta, e a máis singular e característica de liguria, a proa retraida ou contra-lanzada dos gozzi chamados"cornigiotti". A obra de Panella "Gozzi di Liguria" ten un enfoque ecléctico, "interdisciplinar" -que dirían hoxe-, e fala dos gozzi, as suas tipoloxías, orixes, usos (pesca, portuario, regatas de vela e remo) e conta n bo feixe de hostorias heróicas de salvamentos ou mesmo de actuacións da resistencia antifascista na Guerra Mundial protagonizadas por estas embarcaciós. A verdade é que é un gusto leelo.

Como vos dixen, non tiven moita ocasión de ver os gozzi no mar, pero finalmente puiden velos, incluidos os peculiares "cornigiotti" no Museo Gálata do Mar e das Navegacións de Xénova http://www.galatamuseodelmare.it/jsp/index.jsp.

Construído sobre una antiquísimo asteleiro, no Galáta podese observar a reconstrucción dunha galera de combate das que se fixeron alí, e numerosos modelos da época. Ten tamén sua colección de maquetas e conta cunha excelente recreación dunha carintería de ribeira na que se construe a enramada dun leudo. Hai tamén un cornigiotto perfectamente aparellado de latina, e outro de pesca, dos anos sesenta, a motor, co seu "petromax". Pero o que máis me chamou a atención do Galata foi a excelente reconstrucción das diferentes estancias interiores dun barco de pasaxe a América dos anos 20, dos que transportaron aos miles de emigrantes italianos que, igual que os galegos, foron buscar a vida ao outro lado do mundo. A recreación é dun enorme realismo e coincide co que se pode apreciar na fermosísima película "The golden door" de Emanuele Crialese (Nuovomondo 2006) http://www.imdb.com/title/tt0465188/, que vos recomendo vivamente. Entre eses emigrantes italianos das primerias décadas do século XX, ían os mariñeiros que chegaron a establecer no porto de San Francisco (U.S.A) a flota de 150 barcas de pesca das que fala Joan Sol en duas magníficas entradas do seu blog: http://elmareselcami.blogspot.com/2010/01/un-patrimoni-maritim-sense-fronteres.html 1/un-patrimoni-maritim-sense-fronteres.html . Coas suas velas latinas navegaban con axilidade excepcional aquela badía, evacuando os frecuente refachos de vento daquel mar coa flexibilidade das suas airosas antenas, as 150 felucce... falua, falutx, faluchos, en LINGUA FRANCA .

TRATAMENTO

2010-01-05T12:08:00.010+01:00

Ola outra vez compañeiros, e para empezar o ano retomamos a cuestión de sumo interés do tratamento das dornas.
Como xa sabedes, nos útimos anos moitos compañeiros viñeron experimentando con novos tratamentos de madeira para o coidado das dornas e otras embarcacións tradicionáis. Maravillados ante a innegable fermosura da cor natural da madeira, moitos probaron -ou probamos- con tratamentos de madeira para exteriores tipo LASUR, como o Xilacel e outros, que permiten ver a beta e a cor clariña da madeira virxe, e ofrecen boas cualides contra radiación solar e a comodidade de non ter que lixalos á hora de dar unha nova man. O feito de guardarmos as dornas en terra e a cubert0, e de sacalas nada máis que para as regatas ou as saidas, fíxonos crer que estes tratamentos funcionaban ben e as dornas se consevaban así en perfecto estado e sempre novas.
Desgraciadamente tratábase dunha ilusión.

Nestas fotos vese o estado da regala e a taboa de cubrir da Ardentía despois de permanecer unhas semanas amarrada ou fondeada.

A Ardentía é unha dorna nova: ha de ter cinco anos, e os seu armador, José María, deulle un tratamento e un coidado exquisitos; pero, como tantos outros, optou por non darlle alquitrán ao exterior do casco, aplicando directamente sobre a madeira varias mans de Lasur, A dorna estaba preciosa mentres se gardou no galpón, pero despois de tela un tempo fondeada, e chover por ela, comezou a aflorarlle o mourón por baixo do lasur, como inicio dun proceso de apodrecemento da madeira.

No extremo contrario podémosvos contar que no Lajareu rascamos unha dorniña de máis de 70 anos dun mariñeiro, que pasara a sua vida fondeada e só se tratara con alquitrán (moitas capas de alquitrán) e pintura Titán por riba no exterior do caso: ao levantarelle o tratamento todo apareceu por baixo una madeira tan fina clariña e lozana coma o dia en que o carpinteiro calvou aquelas táboas.

Tal como falamos nunha entrada anterior, o tratamento tradicional da madeira con alquitrán de brea nutre naturalmente a madeira co seu propio aceite protexéndoa e manténdoa viva; e permite os proceso naturais de absorción (hinchado) e expulsión (secado) da auga; así como a contracción e dilatación da madeira por mor das variacións térmicas. O alquitrán é flexible, e altera solidifícase ou licuase en función da temperatura: enche os poros e penetra na mandeira cado esta abre pola calor, e sae de novo á superficie cando a madeira cerra os seus poros folo frio.

A capa impermeable que proporcionan o lasur e outros tratamentos como o epoxi e diversos barnices, impídelle á madeira respirar ou evacuar a auga que entrou pola outra cara. Así que a auga queda dentro e termina por apodrecer a madeira.

Peor ainda se presenta a opción de impermeabilizar complemente a dorna por dentro e por fora mediante lasures, epoxi ou enfibrado. Os procesos de expansión e contraccion da madeira rematan por quebrar o capa de tratamento nas xuntas, e por calquera microfisura ou microporo entra auga; mesmo por ósmose ou condensación, a auga pasa ao interior da capa impermable aloxándose estre esta e a madeira, e o proceso de aprodecemento e inmediato.

Por eso dende o Lajareu reiteramos a recomendación de tratar as embarcacións tradicionáis de madeira de piñeiro con alquitrán de brea, coa sua propia esencia. Ademáis de ser un tratamento tradicional, que mantén vivo o acerbo cultural mariñeiro, tense demostrado como o mellor medio de manter viva a propia madeira da dorna. O alquitrán pódese diluir con aceite vexetal como a linaza (sen secante) que facilita a sua aplicación e prolonga o proceso de secado favorecendo unha mellor absorción pola madeira. É convinte darlle varias mans, navegando con ela para que o mar elimine o sobrante antes de aplicar unha nova capa, como facía a Paisana cando lle quitaron esta foto.

Finalmente, un esmalte para barcos de madeira, como o típico Titán Pesqueros, aplicado sobre as varias mans de alquitrán, proporciona unha capa transpirable e permeable que permite os procesos indicados e á vez protexe o alquitrán da erosión e a abrasión do mar.

Resta por dicir, e isto xa é unha opinión persoal, que a dorna pintada, sobre todo nas cores tradicionáis, en nigún caso perde a sua beleza. Ao contrario: no mar e na distancia, a cintiña ,o folio e a obra viva brancas, sobre o negro da obra morta, definen moito mellor as formas da dorna, e teñen o sabor e a beleza do propiamamente tradicional, mentres que, nas de cor madeira, a cinta e o folio non destacan na distacia e a forma desdibúxase.

A madeira barnizada é moi bonita, pero xa podemos disfrutar dela en mesas e sillas e todo tipo de mobles, ou en chans e teitos das casas, pero unha dorna non é un moble rústico, é unha embarcación tradicional, preciosa en sí mesma... para moitos a máis bonita que existe...

BOA PROA O 2010 !

2009-12-28T20:55:00.004+01:00

FELIZ ANO 2010 e boa proa!

Que este 2010 traia, alomenos, tantas sigladuras, regatas, saidas, e xuntanzas entre compañeiros intensas e venturosas como trouxo o 2009.

Temos pola proa un ano cheo de proxectos e desafíos.

Aparte de seguir adiante coa nosa intensa actividade regateira en inverno, primavera e verán, xa estamos maquinando en ideas tan ben acaidas e acollidas como reeditar a nosa Ruta das Dornas a Muros, en intensificar as saidas sociais, e acodir a máis de un e de dous dos encontros e xuntanzas de embarcacións tradicionáis que se celebran no noso país e no veciño, e en definitiva, en darlle un impulso á dimensión máis pública e de difusión social da nosa actividade.

Como xa veríades andamos a remodelar este blog para facelo máis actual e atractivo. Queremos darlle un impulso forte a esta ferramenta de comunicación para asentala como vehículo de relación co resto do mundo das embarcacións tradicionáis e dotala de novos contidos, enlaces e remisións que a acheguen a toda a xente que teña interés ou curiosidade polas dornas.

E temos por ahí algunha sorpresiña pendente, que pode quedar ben chula.

Así que, un ano máis, invitámosvos a todos , socios, mariñeiros, compañeiros das outras asociacións, amigos, aos que xa viñestes por aquí algunha vez e aos que ainda habedes vir, a particiar e contribuir coa vosa participación nesta aventura común que é o Lajareu.

Unha aperta, feliz ano, boa proa e mellor vento!

O recoñecemento legal. Unha aportunidade única

2009-11-27T19:35:00.005+01:00

Ola todos:

Estanse movendo cousas importante e hai que estar enterados e atentos por se toca botar unha man.:

Fai uns dias algún compañeiro desto noso das embarcacións tradicionáis enteirouse de que, na Comisión de Xustiza do Congreso dos Deputados, debateríase o proxecto de Lei Xeral de Navegación marítima, e de que, o pasado martes, acababa o prazo para presentar enmendas a este proxecto. Unha vez máis, e a pesar dos numerosos contactos das distintas Asociacións en Federacións de Embarcacións Tradicionáis de todo o estado con representarntes da Dirección Xeral da Mariña Mercante, interesando unha regulación específica dos barcos tradicionáis e históricos, segundo xa se establece en Instrumentos internacionáis ratificados por España, unha vez máis, digo, o novo proxecto que agora se debate, ignora por completo a existencia destas embarcacións e buques con carácterísiticas tan singulares polo seu valor cultural e patrimonial.

Así que este compañeiro, xa co fin de prazo enriba, e asesorado por un experto en Dereito Marítimo que xa ten estudiado a nosa cuestión, púxose en contacto a toda presa con diversos partidos políticos que aceptaron presentar a enmenda ao Proxecto de Ley. Podemos estár máis o menos conformes coa redacción do texto da enmenda, pero, ao meu xuizo, recolle todo o que ten que recoller, e a sua admisión suporía o recoñecemento a nivel legal da realidade deste barcos, que posteriormente se podería regular polo miudo nun instrumento lexislativomde igual ou inferior rango, que veña solucionar os graves problemas actualmente existentes no noso sector e lle dera por fin o impulso que precisa.

Finalmente o prazo para presentación de enmendas ampliouse unha semana máis, así que todos os colectivos, museos, empresas etc, que puideron, veñen recabando e manifestando apoios de entidades e instucións para reforzar a presentación da enmenda. Así o está facendo entre nos a Federación Galega pola Cultura Marítima e Fluvial, que representa ao conxunto de Asociacións galegas do noso ámbito. Esperemos que esta vez os políticos saiban mostrar a necesaria sensiblidade hacia unha cuestión tan esencial e descoñecida a un tempo. Non vos dades idea do inmenso avance que esto suporía.

Ahí vos vai o texto da enmenda presentada. Sorte!

Las embarcaciones históricas y tradicionales ante el Proyecto de Ley General de Navegación Marítima
¿Por qué una enmienda?
Porque con ella nos ponemos a la altura del resto de países europeos en temas como la protección del patrimonio cultural marítimo.
Porque permite mantener y fomentar la creación de empleo al potenciar los diferentes sectores económicos vinculados a las embarcaciones históricas y tradicionales: astilleros, carpinteros de ribera, velería, maquinaria, marinería, escuelas de formación, técnicos turísticos...
Porque las embarcaciones históricas y tradicionales forman parte de la identidad que nos es propia y nos vincula históricamente al mar, y ello contribuirá a desarrollar iniciativas en temas tan diversos como la promoción turística con un alto valor cultural; la ordenación de puertos, al potenciar la creación de lo que podría calificarse de muelles históricos -y que en algunos de los países europeos atraen cada año a centenares de visitantes -; el acceso a la navegación desde las etapas escolares más tempranas, etc.
Por todo ello, creemos fundamental introducir la siguiente enmienda al
PROYECTO DE LEY GENERAL DE NAVEGACIÓN MARÍTIMA
Disposición adicional: Protección del Patrimonio marítimo flotante. Estatuto jurídico de las embarcaciones históricas y tradicionales.
Las embarcaciones tradicionales e históricas, entendiendo como tales aquellas embarcaciones que en su proceso constructivo se utilizaron técnicas artesanales inherentes a una sociedad o grupo social, dotándole de un interés identitario y patrimonial, y que como producto de una actividad artesanal, está ligada a su entorno, interactuando con la naturaleza y la propia historia de la comunidad social, bien por la transmisión de los conocimientos de los artesanos, bien por el desarrollo de la actividad para la que la embarcación fue construida (comercial, cabotaje, pesca, recreo, etc.), que incentivan y promueven la náutica, las vocaciones marítimas y los oficios tradicionales, que como parte que son del legado que nos vincula como pueblo al mar pueden ser consideradas como monumentos culturales vivientes y son manejadas de acuerdo a los principios tradicionales de la técnica y la práctica marítima y de acuerdo e inspirándose en los principios expuestos en el artículo 46 de la Constitución española (1), la Convención para la Salvaguardia del Patrimonio Cultural Inmaterial de la UNESCO (2003) (2), la Carta de Barcelona (Charter Barcelona) (3) y el Wilhemshaven Memorandum of Understanding (MoU) (4), este último ya firmado por el Gobierno de España, y de conformidad con los principios del derecho comparado europeo y el European Maritime Heritage (3), se regirán por un estatuto jurídico propio, desarrollado por vía reglamentaria, que garantizará su protección, uso y promoción de las mismas y de los oficios artesanales vinculados a ellas, entendiendo que forman parte de un legado cultural y patrimonial inherente a la sociedad española y reconociendo que la conservación de embarcaciones con valor histórico en sus condiciones tradicionales y de funcionamiento como un vivo patrimonio marítimo común es de interés público.
Dicha norma recogerá y unificará en un único estatuto jurídico los criterios y normas a aplicar a las embarcaciones tradicionales e históricas en los aspectos de construcción, navegación, seguridad marítima, figuras de protección del patrimonio, instrumentos de fomento, régimen fiscal, etc. Y deberá entrar en vigor antes de un año, contado a partir de la publicación en el Boletín Oficial del Estado de la presente Ley General de Navegación Marítima.
(1)
CONSTITUCIÓN ESPAÑOLA
Artículo 46
Los poderes públicos garantizarán la conservación y promoverán el enriquecimiento del patrimonio histórico, cultural y artístico de los pueblos de España y de los bienes que lo integran, cualquiera que sea su régimen y su titularidad. La ley penal sancionará los atentados contra este patrimonio.
(2)
CONVENCIÓN PARA LA SALVAGUARDIA DEL PATRIMONIO CULTURAL INMATERIAL. UNESCO
http://www.unesco.org/cuIture/ich/index.php?pg=00006
(3)
CHARTER BARCELONA (2002)
THE BARCELONA CHARTER
EUROPEAN CHARTER FOR THE CONSERVATION AND RESTORATION OF TRADITIONAL SHIPS IN OPERATION
http://www.european-maritime-heritage.org/bc.aspx
(4)
Memorandum of Understanding (MoU) (2005)
Memorandum of Understanding on the mutual recognition of certificates for the safe operation of traditional ships in European waters and of certificates of competency for crews on traditional ships.
http://www.european-maritime-heritage.org/mou.aspx

O Bicheiro - Nada de tolo...

2009-11-12T16:26:00.003+01:00

Do tomo "Jalisia Kanibal" de Davila, Ed. Retranca.
(Publicado orixinalmente en Faro de Vigo, como "O Bichero")

A travesía do Onawind Blue

2009-11-11T13:08:00.004+01:00

Ola todos.

Xa vos teño falado noutras ocasións do meu amigo Ben Crawshaw, un rapaz inglés afincado en Tarragona que coñecín este verán no Encontro de Embarcacións Tradicionáis de Cadaqués. Ben fíxose a sua propia embarcación de chapa e epoxi seguindo un modelo clásico inglés: unha barquiña a remo e con duas velas ao terzo, que construiu no xardín comunitaro do edificio onde vive, explicándolles aos veciños que estaba montado mobles. Non lle creron, pero ainda lle creron menos cando lles dixo que facía un barco... E así, sen tan sequera ter un taller onde traballar, ou mellor, no seu "Taller invisible"chegou a acabar o "Onawind Blue". E con él emprendeu a sua travesía en solitario e sen motor dende a costa de Tarragona ata as Baleares, a vela e remo, e volta para o Delta do Ebro. Ben acaba de publicar no seu blog a sua aventura en video, en capítulos, que vos recomento moi vivamente. Conta o medo que pasou, os problemas que atopou, os riscos que correu e a experiencia extraordinaria que viviu. A reportaxe está magníficamente montada, narrada en primeira persoa en inglés con subtítulos en español. E ven dicir que a aventura do mar está ao alcance de todos: non fan falla cartos, nen un gran veleiro, nen viaxar pola Antártida para vivir a aventura do mar e da navegación. Eso sí: con moita planificación, precaución e preparación. Recoméndovolo moi vivamente. ahí vai o enlace: http://theinvisibleworkshop.blogspot.com/

O Bicheiro - Entra ou non?

2009-09-30T00:44:00.003+02:00

Do tomo "Jalisia Kanibal" de Davila, Ed. Retranca.
(Publicado orixinalmente en Faro de Vigo, como "O Bichero")

A "Tamariua"

2009-09-24T20:08:00.005+02:00

Hola de novo mariñeiros e amigos.

Teño o gusto de presentarvos á "Tamariua"; ainda que moitos xa a coñecedes. É a dorniña de nove cuartas que encargara Luis "o catalán" a Domingos, co nome de "Paisana", para tela en Cadaqués. Como moitos xa saberedes, cando Luis deixou de ter tempo ou condicións axeitadas para disfrutar desta pequena marabilla, preguntoume se estaba disposto a facerme cargo dela para seguir facendoa navegar. Eu levo un tempo veraneando pola Costa Brava e devecendo por dispor dunha dorna por alá; así que o trato estaba servido. En cinco días de Xuño que fun para o bautizo dunha sobriña, pecheime no garaxe coa Paisana, e saqueí dalí a Tamariua. Cos acabados e cores tradicionáis e as letriñas chulas marca da casa a Tamariua vese irmanciña da Moura. Así que cando chegamos a pasar o Agosto botamos á ensenada do Port de la Selva unha dorniña ben bonita para sorpresa e admiración de veciños e veraneantes de alá. Portos de Cataluña

pon pantaláns provisionáis no verán, a un prezo asequible para os que acreditan veranear na vila (un modelo de xestión do porto moito máis axeitado que as barbaridades que proxectan por aquí); así que, coa dorna amarrada, saín case todos os días e dei un cursiño acelerado aos meus cuñados Judith ,Pol e Ía, que xa sabían velear. Ao cabo de catro días Pol xa daba a virada como un mariñeiro da Arousa. Mesmo puidemos sair coa nena e a mamá, grazas a un foquiño vello que me pasou Miguel Patexeiro. A dorna era o centro de todas as miradas. Nunca tantas fotos me fixeran e tantos piropos me botaran (non a min, claro). Mesmo me dixo admirado ún que ten un bote de latina: "pero xa vin que saides do pantalán a vela". "E que ainda non teño un motoriño (dixenlle eu), e os remos da dorna case non me collen no carreiro entre os dous pantaláns". Moito fachendeei aqueles días! Pero a presentación oficial da Tamariua
perante as xentes do mundiño das embarcacións tradicionáis foi na Trobada de Vela Llatina de Cadaqués, que celebran todos os anos; e téñovos que decir que aqueles cataláns tratáronnos de marabilla. Por alí andaban Joan Sol, Toni Clapés, Jaume Amengual e Quico Despuig, coñecidos de anteriores citas a este e aquel lado da Península ou na rede de redes... que nos fixeron a cousa ben doada. Anunciábase Tramontana, e eu non tiña un motoriño para arriscarme a pasar o Cabo de Creus (un Fisterra que teñen alá) na dorniña, así que Quico, colleu o seu coche e levoume a dorna para alá a remolque, deixouna no seu galpón pola noite e á mañá, cando eu cheguei, xa locía preciosa na mallante.

O Encontro comezou cunha varada na praia grande da vila, para que o público poidese ver os barcos (admiracións e piropos para a Tamariua), logo houbo unha sardiñada, con viño (ás 12 da mañá, podédevos figurar a alegría con que zarpamos), e unha saida conxunta, pasando arredor dunhas boias, que resultou ser unha regata (saimos como un tiro, quitámoslle un cacho a todos e, ao non saber o recorrido, quedamos esperando pola flota). Alí puidemos ver embarcacións impresionantes: bussis, busetas (sí, sí: busetas, que xa falarei polo miudo), botes de regata, llauts, os preciosos sardinales, o espectacular "Corb Marí" de Joan (vencedor da regata) e a magnífica barca de mesana "Sant Isidre", onde tivemos o privilexio de comer invitados, e na mellor compañía, unha excelente "fideuá" preparada polo propio Quico . Tamén tivemos a ocasión de coñecer a Vicente García Delgado (coautor da obra indispensable "Nuestra Vela Latina") e a Ben, o inglés de Tarragona que se fixo unha barquiña de 4,60 con chapa e epoxi e foi con ela de Cataluña a Ibiza... E de postre: a pasear na dorna con todos estes amigos...

Logo, en terra, cervexiñas e conversas mariñeiras... e á noitiña, cea na praia do mellor, magníficamente organizada. ¿Non val a pena ter unha dorniña por alá?. Se queredes saber máis da Trobada de Vela Llatina de Cadaqués, e das impresións que causou a "Tamariua" podedes visitar os blogs de Joan Sol ttp://elmareselcami.blogspot.com/2009/09/xxii-trobada-de-cadaques-la-navegacio.html, que se pode traducir automáticamente ao castellano, e donde conto unha pequena crónica da regata; e o sorprendente e orixinalísimo blog de Ben ttp://theinvisibleworkshop.blogspot.com/2009/08/rowing-cross-oared-again.html, que, se non sabedes inglés, alomenos disfrutaredes das fotos e de ver o extenso reportaxe e o grande interés que lle suscitara a dorna. Que o disfrutedes.

Unha aperta. Suso

Ah!, e animádevos a facer algún comentario que senón esto é unha tristura. Non vos preocupedes se non vos aparece no momento: témolo que editar nos, pero xa logo sae.

Alquitrán de piñeiro

2009-09-10T19:38:00.002+02:00

Tratamento con alquitrán de piñeiro .- Con este tratamento o que se consigue é que a madeira teña as propiedades o máis parecidas a cando a arbre estaba viva , xa que este alquitrán está feito da resina que se extrae dos piñeiros, que por medio de disolventes manténse líquido: aplicado a madeira esta o absorbe , é unha vez que seca queda no interior da madeira o que o alquitrán contén , e dicer , a resina . É o que se coñece como “curado da madeira”, que evita o azulado e o podrecemento. Se a rascamos, vemos que a madeira ten un color natural , como si estivese barnizada . O que se trata é de que a madeira chupe a maior cantidade de alquitrán posible , polo que se darán polo menos, unhas tres ou catro mans ; unha vez que o barco esté seco deberáse navegar con él , ata que a auga do mar coma (casi elimine) o alquitrán da superficie da madeira , a efecto de que se poida pintar sin que caia a pintura .Desta maneira atopámonos con que, estea a embarcación pintada ou non , o darlle o calor do sol a madeira , ésta tratará de abrir (romper) pero o ter o alquitrán no interior da mesma , éste trata de derretirse polo que impregna a madeira da humedade adecuada para que esto non suceda.
As embarcacións tratadas desta maneira tradicional polos mariñeiros das Rias Baixas consérvanse perfectamente por moito tempo . Na A.C. Lajareu por Barlovento temos Dornas navegándo cunha antiguedade de noventa anos.
Debido a que por parte das ferreterías de Efectos Navais deixóuse de vender este alquitrán , decindo que non era rendible fabricalo , xa que agora hai poucos barcos de Madeira, A A.C. Lajareu por Barlovento, optou, despois de moitas xestións , por facerse con dito alquitrán para uso das súas Dornas asi como para as embarcacións dos mariñeiros que quedan na nosa zona.
Observándo nas distintas concentracións de Embarcacións Tradicionais os tratamentos que moitos barcos tiñan, e cuidemos ver que, en moitos casos non eran, ao noso entender ,os máis axeitados. E é por iso que facemos un chamamento a xente que trabilla na recuperación e matemento das embarcacións tradicionáis, para que opten por este tratamento, que entendemos é o tradicional nas embarcacións de madeira, a fin de que non desapareza o que ata agora era o normal no ámbeto que nos ocupa. Doutro xeito, logo deixará de producirse o alquitrán de brea de piñeiro.

Ruta Valle-Inclán

2009-09-06T03:11:00.002+02:00

Regata Lajareu 2009

2009-08-27T14:25:00.010+02:00

Moi boas de novo, facemos pública a convocatoria da Regata Lagareu 2009 con este Anuncio de Regata que segue a mesma liña que o da Regata da Dorna.

Convidamosvos a navegar o proximo 5 de setembro nas augas de Ribeira para disfrutar unha vez mais deste deporte.

XIV Concentración de Embarcacións Tradicionais en Combarro

2009-08-10T14:49:00.003+02:00

Ola.
Dende o Clube Mariño A Reiboa, convidamos-vos a todos a participar na XIV CONCENTRACIÓN DE EMBARCACIÓNS TRADICIONAIS que se celebrara en Combarro os próximo dias 21, 22 e 23 deste mes de agosto. Para a inscrición, mandade un correo indicando os datos da embarcación, clube e numero de tripulantes a cmreiboa@gmail.com ou no telefono 636076031. E moi importante a inscrición para o tema dos amarres, xa que estes serán no pantalán de transito como o ano pasado e este ano esta mais ocupado.
O programa da Concentración e o seguinte.

VENRES 21 DE AGOSTO:
17:00 H- Arribada das embarcacións durante toda a tarde.
- Apertura da exposición dos traballos participantes na elección do cartel e exposición fotográfica do Clube Mariño A Reiboa.
21:30 H- Apertura do comedor na carpa mariñeira.
23:00H- Gala Musical no muelle da canteira.
SÁBADO 22 DE AGOSTO:
11:00 H:- Navegación libre.
12:00 H.- Apertura de exposicións na carpa mariñeira.
13:00 H.- Regata a remos de embarcación tradicionais.
14:00 H.- Apertura do comedor na carpa mariñeira.
17:00 H.- IV Regata da Pamplina. (Regata de embarcacións tradicionais a vela).
21:00 H.- Recollida de premios das regatas, do cartel gañador e do socio de honor 2009.
22:00 H.- Gran concerto na carpa mariñeira de DAKIDARRIA.
24:00 H.- Fogos de luceria.
DOMINGO 23 DE AGOSTO:
11.30 H.- Volta a illa de Tambo nas embarcacións tradicionais.
12:00 H.- Apertura das exposicións na carpa mariñeira.
14:00 H.- Apertura do comedor na carpa mariñeira.
16:30 H.- Clausura da concentración e despedida das embarcacións o longo da tarde.

Rober

Uxío e maila boina

2009-08-10T14:44:00.002+02:00

Bonito reportaxe no "El País" do Uxío na Illa. Fala del, das dornas, da retranca mariñeira.

Podédlo ler aquí.

¡Para min que leva posto o jersei de Lajareu!

O Encontro de Muros

2009-07-21T22:55:00.006+02:00

Hola a todos. Igual a algún xa lle tardaba non encontrar nada no blog, pasados tantos días despois do Encontro de Muros. A verdade é que a mi tamén, pero crédeme, son tantas as sensacións, os recordos frescos, as actividades, e as satisfaccións, que non sabía como empezar. Pero pouco a pouco a cousa empeza a repousar, van saindo crónicas e entradas noutros blogs, e xa un empeza a ter o sosego e a cabeza para ver de contar o aló vivido.

O Encontro de Muros foi precioso. Todo. Impresionante. Xa transmitín a miña felicitación á xente de Muros e o seu entorno e á organización (a todas as organizacións) mediante un comentario entusiasta e sinceiro na Web da Federación. Pero dende aquí quero reiteralo, porque, se o Encontro saiu como saiu foi pola implicación, traballo e ilusión que lle botaron os veciños, coordinados por medio de unha potente rede de asociacións activas e comprometidas, o Concello, o Comité organizador, plural e integrador, as Administracións Públicas que o apoiaron e financiaron, e, como non, os que acodimos alá coas nosas embarcacións ou sen elas. Para todos, a miña máis cordial e entusiasta felicitación con caracter persoal e en nome desta Asociación. A miña felicitación tamén aos compañeiros do Lajareu que participaron tan activamente, e, a pesar da carencia de medios materiais para transportar as dorniñas ata alá, fixeron virtude e mariñeiría da necesidade e as levaron e trouxeron por mar; e a miña felicitación e gratitude a todos os cmpañeiros e amigos que nos que axudaron, sacrificando a tarde do domingo, a transportalas por quendas a remolque dende o Son a Ribeira; felicitacións todas representadas coa foto da cabeceira, da tripulación do Lajareu en Abelleira, posando xunto a Manuel Sendón, presidente o Comité organizador do Encontro.

En outras webs e blogs atoparedes comentarios detallados das diversas actividades que se desenvolveron no Encontro. Eu non vou insistir: só dicirvos que todo saiu estupendamente, que as navegacións foron preciosas, que a organización e os voluntarios nos atenderon impecablemente e sempre cunha boa cara e un sorriso; que así mesmo nos recibiron os veciños da vila, que o ambiente foi inmellorable, e que Muros, a preciosa vila de Muros e as suas xentes, luciron máis bonitas que nunca vestidas de mariñeiras. Din por ahí que a ver como melloramos o de Muros. Pois síntoo: non o melloramos.

Quería comezar a contar como vivimos os mariñeiros do Lajareu a nosa experiencia neste Encontro e non sabía por onde empezar. Unha vez máis inspiroume o blog de Joan Sol, El mar es el camí, poñendo en evidencia o evidente: empezar polo principio. Así, á imaxe deste blog, trataréi de contar o Encontro en entregas, empezando polo principio: A singladura Riveira-Muros-Abelleira, das dornas de Ribeira, seguindo a sua Ruta de Verán.

Unha aperta Suso

DOCUMENTAL GALIZA EN BREST

2009-07-15T13:52:00.002+02:00

Xa hai un ano de Brest08, e hoxe pola noite, á 1:45 h, no espazo Galicia Documental da TVG está programada a emisión dun documental sobre a presenza galega en Brest. Vaia horas para difundir a cultura mariñeria. Pero en fin: alomenos o botan. Como xa sabedes en Brest estiveron a Moura e Xaimiña coas respectivas tripulacións, acompañando a una nutrida representración de barcos e tripulantes galegos. Seguro que vedes algún coñecido e o impresionante espectáculo de miles de barcos tradicionáis e históricos. Así que xa sabedes: avisade á xente que poda estar interesada para que o vexan, que, se non, pasa sen pena nen gloria e ninguén se entera.

Por certo: estade atentos á tele a partir de unha e vinte, que o programa este suele variar bastante de horario e moitas veces empexa antes de tempo.

REGATA PORTO DE REDES

2009-07-13T19:00:00.003+02:00

Acabaron os encontros de Muros. ¡Qué marabilla!. Darán ben que falar e que escribir neste blog e en todos os que tratan da mariñeiría. Gracias, gacias, gracias á organización, a todos os participantes e moi especialmente ao pobo de Muros, e á parroquia de Abelleira que nos recibiron cos brazos abertos, que nos abarazaron de verdade.
Falaremos longo según vaiamos saindo da excitación e da resaca do mar, pero agora mesmo faise obrigado anunciar a regata de Redes. Regata festiva e festa regateira onde as haxa. con sardiñada, churrascada e festa mariñeira. A nos quédanos algo lonxe pero eu recoméndovola vivamente. Aos do Lajareu, que facendo da necesidade virtude, só imos a onde chegamos por mar e a vela, cóllenos un pouco a contramán, pero ver se poñemos algunha dorniña de Riviera por alá ou, alomenos, algún mariñeiro probarlle-las sardiñas. Eu vouno intentar. A´hçi vos vai o programa:
http://www.caamouco.net/portal/cmr-portada/513-vii-regata-de-embarcacions-tradicionais-qporto-de-redesq

Unha aperta Suso

A RUTA DAS DORNAS

2009-06-30T12:31:00.007+02:00

Este sábado, dia 4 de Xuño, o Lajareu proponse recuperar e poñer en valor un elemento fundamental do patrimonio mariñeiro inmaterial de Riveira: a ruta de verán das dornas.

Como moitos saberedes, antes da chegada dos motores foraborda nos anos sesenta, o traballo no mar planificábase en función do vento. No verán, na nosa área, os ventos reinantes son o Nordestiño pola mañá, que cae cara o medio dia; e o Noroeste pola tarde, que empeza entrar na Ria ás tres e media ou catro, e que aquí chamamos de San Alberte porque ven xusto desta ermida.

Con este réxime, aos mariñeiros de Riveira, no verán, quedáballes mallado sair cara a Louro e Fisterra. Sair moi de mañanciña que sempre hai unha veliña de vento para sacarche da Ria, inda que logo se quede calmo. E aproveitar que por fora, na costa, sempre hai algo de vento para chegar a Corrubedo, e logo coller o Noroeste, que entra ás tres, para poñer proa a Monte Louro ou a Fisterra, donde sempre houbo peixe.

Esta era a ruta de verán das dornas de Riveira: as grandes xeiteiras, as do palangre, as pescadoras e as trasmalleiras, porque en Riveira se traballaba nas dornas a todos os oficios. Quedaban na Ria as pequenas polveiras de sete cuartas que neste entorno, e ata Aguiño e Sálvora xa había polbos.

E así ían todos, a velear, debuxando unha estampa preciosa na Ría e na costa que xa so lembran os vellos. Botaban máis ou menos dias fora en función do oficio e da pesca. Para volver había que aproveitar o San Alberte da tarde. Se che collía Nordeste víñache de proa e había que bolinar duro, e, segundo a marea, remontar a enxurrada que che bota para fora. Por eso as dornas e Riveira bolinaban tanto e "de Riveira sairon os mellores mariñeiros", que ata o orgullo local está cheo de nostalxia...

Chegaron os motores e todo esto desapareceu. A recuperación da vela tradicional para lecer ten a Ria toda para sí (esto é literal, e moitos sábados e domingos preciosos, salvo os do verán, non hai na Ria máis velas que as das dornas) e non precisou de grandes aventuras fora da Ría, exceptuando memorables escapadas a Ons ou mesmo a Corrubedo. Pero, como di o noso querido Stafän Morling, aquí ainda estamos a tempo de manter viva a nosa cultura e o noso patrimonio, porque mentres que estean vivos os seus protagonistas e haia quen teña a vontade de escoitalos, aprender deles, e poñer en práctica o seu inxente acerbo, o patrimonio non morre nen queda para os museos.

Esta de ir Muros seguindo a ruta de verán é unha idea que vimos roendo de longo no Lajareu. Cando empecei eu nisto hai oito anos, xa a escoitei dos compañeiros nas veladas despois dos dias mar e sol: "Había que ir a Muros,! como facían os mariñeros de aquí: No veran saían cara a Muros e Fisterra cos ventos dominantes... e eso é o tiñamos que facer nos". Porque as dornas son algo máis que un motón de taboas ben armadas (preciosamente, marabillosamente armadas...) e son máis que a técnica de navegar nelas. Son todo un mundo que vivía e ainda vive en torno da embarcación, do traballo nela, do xeito de vida a través dela, que se identifica con ela. E como parte dese mundo están as rutas construidas ao longo de séculos de experiencia coñecemento e vida no mar.

O Encontro de Muros foi para ns como un caldeiro de auga fresca (salada) que che desperta do sopor ou da resaca. Nos TEMOS que ir a Muros por mar, seguindo a ruta das dornas. ¿Cómo se non? ¿Cando se non?.

Así que xa o sabedes, sábado á mañanciña, co nordestiño do lusco, saimos de Riveira, para estar fora da Ria antes das once. Así, ainda que caia o vento, na costa sempre queda algo para chegar á punta de Corrubedo, e logo co Noroeste PROA A MUROS. As velas das dornas de Riveira vólvense a recortar no perfil mítico do Monte Louro...

Regatas de verán do Lajareu

2009-06-23T21:03:00.010+02:00

Ola a todos, esta é a convocatoria da XII Regata da Dorna que se celebrará este verán. Logo do parentesis que tivemos o ano pasado voltase a poñer en xogo a Dorna de Prata o día 25 de xullo.

Leede con atencion o texto do Anuncio de Regata porque o Lajareu co seu animo de imprimirlle o máximo nivel ás competicións deportivas da un paso mais na aplicación do Regulamento das regatas co obxecto de acadar o maior rigor, seguridade e condicións de igualdade entre todos os participantes que dignifique e poña en valor a navegación tradicional deportiva.

Así que vos invitamos e animamos a participar dun día mais de mariñeiría, compañeirismo e deportividade.

Tamén vos confirmamos que a regata Lajareu celebrarase este ano o 5 de setembro.

Unha aperta e bo vento.

PROGRAMA DOS ENCONTROS

2009-06-23T19:06:00.003+02:00

Ola a todos:
Xa está a disposición o programa do Encontro de embarcacións tradicionáis na Web do Encontro.
Estudialo ben e planificade as vosas xornadas porque a verdade é que non ten desperdicio.
http://www.mardemuros.com/programa/programa_resumen.pdf
E xa sabedes: "PROA A MUROS"

Unha aperta. Suso

Yucatán e Guatemala

2009-06-14T22:40:00.012+02:00

Lago Petén Itza. Guatemala

O dito: estamos no refacho, e como pega. Volvemos meter a proa ao vento e a largar unha nova entrada, inspirada,unha vez máis, polo magnífico Blog "El mar es el camí" (O mar é o camiño) do noso Joan Sol, que teremos o gusto de ter con nos en Muros. Nn esaxero se digo que falamos, seguramente, do mellor blog de barcos e mar do Estado (e parte do extranxeiro), que vos recomendo vivamente.

Peirao en Sian Kahn, Yucatan.México

Nunha das últimas entradas, Joan falaba da sua colección de miniaturas de embarcacións do mundo, e deixando unha dorna e unha gamela, fixeime nuhas barquiñas de rio de Guatemala que rápidamente identifiquéi.

Cañón del Sumidero. Chiapas. México

Así que, dende o outro Finisterre da Península, acometo a miña modesta contribución á entrada de "El mar es el camí", porque Ingrid e mais eu tivemos a sorte de facer unha viaxe, no outono de 2006, pola parte de Yucatán, Palenque, Chiapas e Guatemala, movéndonos pola nosa conta en transportes públicos, marabillados do que alí puidemos ver.

Selva e pirámides maias de Tikal.Guatemala.

O Caribe, o bosque de manglar, a selva tropical, os altos, o inmenso patrimonio cultural maia, a arquitectura colonial, os xeitos de vida ancestráis e, por todas partes unha natureza vizosa envolvendo todo.

Templos maias na selva. Palenque.México

Con respecto ao patrimonio fluvial, puidemos ver e navegar a bordo dunha das embarcacións que mostra Joan en miniatura, na sua páxina, concretamente no Rio Usumacinta, que fai frontera entre México e Guatemala en plena Selva. Deste tipo puiden fotografar diversas variedades, máis que nada diferenciadas pola disposición do teito vexetal. Rio Usumacinta.Fronteira México-Guatemala

Son embarcacións de fodo plano, de moita eslora e moi pouca manga de construción moi sólida, magníficamene adaptadas as correntes e enxurradas deste rio. Veira do Rio usumacinta. México

Nunha das ocasións navigamos nunha chea de turistas e coa carga moi mal estivada na proa. Mentres un lugareño patroneaba o potente motor Yamaha, un compañeiro, encaramado na proa, facíalle indicacións coa man a babor e estribor para esquivar rápidos e remolinos.

Rio Usumacinta. Fronteira México-Guatemala.

Había mesmo remolinos xurdían do fondo cara á superficie, e a embarcación escoraba precupantemente, sobre todo tendo en conta a fauna fluvial.

Rio Usumacinta. Fronteira México-Guatemala

Outro día, navigamos rio arriba cara ao territorio dos Lacandones, menos frecuentado, nuha embarcación que alugamos xunto cunha parella que coñecimos na ruta. Entón puidemos comprobar a axilidade e adaptación destas barcas ao medio correctamente cargadas e estivadas.

Veira do Lago Petén Itza. Flores.Guatemala

O outro tipo pressentado por Joan corresponde bastante ben coas que fotografamos no Lago de Petén Itzá, xa en Guatemala. Tal e como comenta Joan, parece que as máis vellas eran auténticas monoxilas, canoas dunha peza excabadas nun tronco de árbore. Vimos algunas, fora de servicio, utilizadas como xardiñeiras, ou como decoración.

Veira do Lago Petén Itza. Flores.Guatemala.

A maioría das observadas no logo eran feitas de tablóns clavados, tal como ocorre coas ancestráis barcas de dornas do Miño. especie de catamárán feito con dous cascos deste tipo. Por certo que a propia etimoloxía de dorna, fai referencia, precisamente a esa forma de madera vaciada, como recipiente, artesa ou embarcación.
Veira do Lago Petén. Flores.Guatemala.

E finalmene comprobamos a persistencia do tipo orixinado movido con pértigas ou pá, por parte da población autóctona, como se ve na foto que abre esta entrada.

Unha aperta a todos e especialmente ao noso Charli.

E para todos: facede algún comentario és entradas, que se vexa que nos leedes. Debemos ser o único blogg mariñeiro que non ren cmentarios...

Miguel e a Moura en Salitre

2009-06-10T19:27:00.005+02:00

Hola outra vez.

Como vedes as miñas intervencións no blog van como o vento de San Alberte: a refachos. Parece que a cousa calmara, pero agora estamos no medio do refacho, e coa proa a Muros, cousa difícil saindo de Riveira e ventando de San Alberte, que é o Noroeste.

Pois aproveitando o refacho metemos un poquiño de proa ao vento e botamos esta nova entrada como quen bota o curricán pola popa, na estela da anterior.

E é nada mais e nada menos para contarvos que no último "Salitre", o programa da Galega que vai recalando nos portos do país, entrevistaron ao noso Miguel, de Sada, que na sua modestia e altura de miras, aproveitou a entrevista, non para falar da sua Asociación, a recentemente fundada "Os Patexeiros", senon para contar das moitas que levamos adiante a recuperación e mantemento das Embarcacións Tradicionáis dende diversas perspectivas, como no noso caso o deporte, e mesmo aportou ao programa, ente outras, unha foto da nosa querida Moura en Brest, para que a puxeran mestres falaba, en vez de chupar cámara e botarse flores, como farían moitos.

Pois moitas gracias Miguel, pola alusión, pola foto e polo voso traballo. Ahí vos vai o enlace: http://www.crtvg.es/TVG/acarta.asp

Alí poñedes Salitre, e darávos a escoller os programas de varios portos. Pinchades no Sada e ahí vos sae. (Hai que esperar un cachiño para ver a Miguel).

Máis sobre os Patexeiros en

http://patexeiros.blogspot.com/

Unha aperta Suso

PROA A MUROS!

2009-06-09T19:17:00.004+02:00

Hoxe Presentáronse no Museo do Pobo Galego os IX Encontros de Embarcacións Tradicionáis de Galicia, Muros 2009.

Coa presenza de Victor (de Bouzas), novo Presidente da FGCMF, que moderou e presentou, Manuel Sendón (de Muros), Presidentre da Comisión organizadora dos Encontros, Pablo Carrera (director do Museo do Pobo Galego) er epresentación das Administracións patrocinadoras do evento (Xunta, Deputación e Concello), tocouse simbólicamete a buguina que nos chama, ás xentes das embarcacións tradicionáis, para poñer xa proa a Muros.

Estes Encontros prometen superar e millorar o visto ata agora, fundamentalmente pola beleza do seu marco, a vila mariñeira de Muros e o seu entorno, e pola implicación das suas xentes, asociacións e administracións, que convertirán á vila enteira, neses dias, en sede e localización dos actos que integran o seu extenso e intenso programa.

Como sabedes o Lajareu ten pensado, se o mar e tempo o permiten, acodir por mar, recuperando, como unha actividade máis que aportar ao Encontro, a Ruta de Verán das Dornas de Riveira, elemento patrimonial inmaterial de enorme valor e de singular atractivo para todos nos: ¡Mira que levamos anos dicindo de ir! Pois esta é a ocasión.

Desde a dirección do Encontro, que leva feito un traballo longo e duro para chegar ata aquí, pídennos que nos inscribamos canto antes. Este ano asignaránse plazas de amarre fixas ás embarcacións agrupadas por tipoloxías, así que, se queredes un sitio bonito xunto coas outras dornas, facede a inscripición canto antes. Ademáis, os organizadores precisan facer unha estimación de cantos imos ir, para darnos de comer ben e axiña. Pensade que pode variar moito o número de persoas, así que, botade todos unha man facendo xa inscripción para que conten con nos. Ainda que na folla de inscripción fálase de tripulantes, debedes incribir, coa vosa embarcación, ás persoas que vaian ir con vos máis dun día ou dous e queirades que coman na carpa dos mariñeiros. Costa 20 euros e danche xantar e cea 4 dias. Pensade que eses dias en Muros haberá miles de persoas e vai ser ben difícil atopar onde comer. Para invitados dun dia sempre temos a "taberna mariñeira", nunha carpa anexa ao noso comedor donde se poderán mercar racións e bebidas. Pois o dito: proa a Muros e apuntarse xa: http://www.mardemuros.com/index.html

Guía de las embarcaciones tradicionales gallegas

2009-06-04T15:51:00.005+02:00

Video de Mörling

2009-05-20T23:31:00.002+02:00

En Vimeo podedes ver un vídeo de Steffan Mörling moi interesante. Para os vellos dorneiros, algunhas das imaxes xa son coñecidas, mais merecen unha nova ollada. E os que non as coñecedes, seguro que aprendedes algo dun vello mariñeiro de Ons nos anos 70 do pasado século.

Ons.Mörling from diego torres f. on Vimeo.

BREST. Grandes veleiros

2009-04-15T14:01:00.008+02:00

Ola a todos: Parece que os expedicionarios do Lajareu a Brest non perderon o tempo. Ahí vos vai unha reportaxe do noso José cos grandes veleiros que puideron admirar or aqueles mares:

Como a página se move pouco, umhas fotos de Brest nom estám mal para ter algo que ver. Hoje veleiros grandes.Como a página se move pouco, umhas fotos de Brest nom estám mal para ter algo que ver. Hoje veleiros grandes. Primeiro um que já conhecedes quem vinhestes a Ferrol há dous anos : La Recouvrance. Esta goleta botada em 1992 é réplica da Iris, de 1817, e toma o seu nome do velho bairro marinheiro de Brest, destruido em Agosto de 1944. 236 Algo mais grande O Cisne Branco, 76 m de cumprimento. Este buque-escola brasileiro constroído em Amsterdam foi botado em 1999 polo 500º aniversário da descuberta do Brasil polos europeos. Aquí vêmo-lo na desembocadura da Penfeld, o rio de Brest, e baixo o castelo onde está o Museu da Marinha 264 Ainda mais grande, o Mircea, 83 m. Também navio-escola, da Roménia. Constroído em Hamburgo em 1938. Com a vela bergantina dividida em três partes como outros veleiros constroídos em Alemanha. 263 E mais grande ainda, tanto como 114m , é o segundo veleiro mais grande do mundo, o Kruzenshtern, botado como Padua em 1926 em Alemanha, pasou para a URSS em 1946, é o navio da Escola de Pesca de Kaliningrad, no Báltico. 71 E para acabar, outros barcos dos que nom tenho informaçom

TERMINOU A REGATA DE INVERNO

2009-04-02T22:50:00.003+02:00

E que ben o pasamos. O pasado sábado saimos con vento duro para a 4ª e derradeira manga da Regata de Inverno que finalmente tivo que suspenserse por unha avería no motor da planeadora. Pero demos unhos bordos e disfrutamos do diazo que facía. E despois a subir a dornas e festa de fin de temporada. A Regata de inverno deu de sí de todo. E foi un fito sobre todo en participación. Chegamos a xuntar 17 dornas e tivemos un ambiente excelente en todas a citas. Como xa sabedes o verán pasado vímonos obrigados a suspender as nosas duas regatas de verán por falla de tepo para adaptármonos á nova normativa. Fixemos os deberes e o 2009 nove comezamos con toda o forza e toda a ilusión

As regatas de inverno e primavera do Lajareu sempre destacaron polo seu rigor, e consecuentemente igualdade, seguridade e xogo limpo. E nese sentido seguimos avanzando. Competimos todos con velas idénticas que traballan co pau nas tres picas, levamos risón, chalecos e remos a bordo. Contratamos un xuiz de regatas externo ao clube e temos un comité de regatas e mesmo constituimos o de apelacións or si se da o caso. Das protestas e situacións de compromiso aprendemos todos a aplicación do noso Regalmento de Dornas e do internacional de regatas, que se aplica con caracgter subsidiario.

Finalmene este ano mesmo creamos un comité de control e medicións que comproba o cumplimento das normas por todos os participantes: O resultado: Regatas xustas, moi deportivas e igualadas, con sana competición e grandes satisfaccións para todos, donde gaña o que mellor velea e todos aprendemos uns de outros. Deporte tradicional en estado puro: unha gozada. Así vai medrando a participación e o propio clube cos compañeiros de Corrubedo e mesmo de Vigo. O dito: felicidades a todos por esta magnífica Regata de inverno

A festa da Dorna entre as mellores.

2009-02-12T14:30:00.002+01:00

Segundo El Correo Gallego A Festa da Dorna, está a terceira entre 594 festas de todo o estado español Non é de estrañar, pois foi grazas á nosa embarcación por onde xudeu e é a nosa embarcación a que lle da nome.

Este ano a Festa da Dorna contará cunha Regata na que participarán as mellores dornas do mundo. Xa sabedes dorneiros, podedes apoiar a vosa festa votándoa como a mellor festa do estado en www.7mejores.es

Carpinteiro de Ribeira

2009-02-07T18:59:00.003+01:00

Mentres non se fan regatas, no Lajareu os máis mañosos pon a punto as súas embarcacións. Aquí pódese ver a transformación que sufriu a Áncora da man de Adelino.

Far de S'Arnella

2008-12-26T20:28:00.005+01:00

Ola Mariñeiros.
Ahí vos mando unhas fotos desde o Port de la Selva. Temporal de neve e vento en Cataluña con vento duro de Levante, e abofé que sí. Esta mañá NEVOU no Porto da Selva, e cortouse a estrada que vai a Cadaqués. Callou a neve no Mosteiro de Sant Pere de Rodes e no Castelo de Sant Salvador. E no mar, ondas de seis metros. Ahí tedes o mar rompendo no faro de S'Arnella. Para que logo digan que o Mediterraneo é unha palangana

Ao fondo, a Punta de Cervera, xa en Francia.

Bo Nadal e que todo veña ben neste 2009 que temos pola proa.

Arredemo!

2008-12-03T18:47:00.012+01:00

Noso amigo Miguel é todo iniciativa. Igual algún se lembra do Arredemo. ese botiño das rias Altas que mercara, arranxara e aparellara para latina. Estivera no Lajareu medindo o pao e facendo probas para envergar a vela na entena. Miguel namorouse das embarcacións tradicionais da nosa man. O día que pasou a Marola na Moura, rumbo aos encontros de Ferrol decidiu que tiña que ir a Brest patroneando a sua propia embarcación. Mercou o bote en Sada e coas suas mans botoulle cuberta nova, temón, cana, entena, cornamusas, calculoulle a veliña...todo. A sua botadura en Sada converteuse nun acontecemento no mundo das embarcacións tradionáis nas Rías Altas, e ahí foi Miguel a Brest co seu Arredemo a remolque.

Pero Miguel é todo iniciativa. E agora esta promovendo a creación dunha sección de navegación tradicional no seo da Escola Municipal de Vela Lixeira de Sada, donde aprendera él a velear. E para eso acaba de botar a andar un curso de introducción á navegación tradicional que se presentou sábado.

A presentación do curso foi unha gozada. Pese ás inclemencias do tempo, congregámonos un par de duecias de interesados e amigos para ver dous videos introductorios e compartir unha cea tradicional a base de caldo, chourizo e uns postres impresionantes feitos por Ana. Entre eles unhas pastiñas de té esquisitas coa fasquía de Arredemiños e dornñas... Unha pasada!

Miguel non se anda con caralladas. E xa sábado repartiu entre os interesados un dosier en CD con material didáctico, historia, tipoloxías... O curso terá contidos teóricos e prácticos. Eso que vedes ahí é un invento do propio Miguel para explicarlle aos alumnos como incide o vento na vela nos diferentes rumbos. A maquetiña do arredemo preséntase sobre n listón que xira nun eixo sobre outro. O listón inferior ten nun extremo un ventilador instalado. E todo esto sobre a carta da Ría de Sada... Un flipe!

Para as clases prácticas Miguel conta co seu Arredemo e coa colaboración de distintas Asociacións que visitará co seu grupiño de alumnos en fins de semana ao longo do ano, para coñecer e iniciarse na arte de levar unhas embarcacións e outras. Por suposto están invitados a vir a Riveira e velear nas nosas dornas. Conto con vos para disfrutar con eles desta iniciativa.

Daquí a Xullo Miguel conta con ter un grupiño de afeccioados a esta cousa nosa das embarcación de verdade, de coñecer á xentiña de aquí e acolá, e ir a Muros a disfrutar intensamente, e con coñecemento de causa, dunha experiencia tan preciosa como vai ser.

Creando afición. Creando escola... Adiante, Miguel, e bos ventos nesta sigradura marabillosa.

Brest 2008. Primeira entrega

2008-12-01T22:09:00.014+01:00

Hola outra vez, e non é sen tempo.

Comeza unha nova etapa para o blog de Lajareu; alomenos para a actividade de quen vos fala. Atao de agora non tiña Internet na casa, e dedicáballe ao blog de Lajareu ratiños de tempo libre no traballo, que, como teredes comprobado, non eran moitos (non son funcionario :-)).

Acabo de instalarme o chiringuito na casa. Así que, en adiante, espero poder dedicarlle tempo a esto e contribuir a levar o blog ao dia coas novas que van acontecendo neste mundiño noso das embarcacións tradicionáis.

Teño unha asignatura pendente, que é ofrecervos unha mostra do que dou de sí a Festa do Mar de Brest aos ollos dos compañeiros que foron aló en representación de todos nos. E dou tanto de sí que inda non encontei o momento de acometer tan inmensa tarefa.

Afortunadamente xa o fixo Xosé por min, e hoxe retomamos este blog cun pequeno aperitivo da Festa de Brest.

Cómo xa saberedes nos escribimos o galego con ortografía castelá, que é a que se acolleu como oficial. Xosé escribe o galego coa ortografía propiamente galega, moi semellante á portuguesa actual. Se non tes costume custa un pouco, pero é doado de entender:

Como o blog nom tem novidades e como já era hora, vou começar a pendurar algumhas fotos de Brest 2008.Na primeira tendes a Moura na dársena que compartimos com Croatas, Brasileiros e Bretons, com a bandeira do Lajareu.

Na segunda umha foto da exposiçom sobre o nosso país e as nossas embarcaçons no "Village Galice". A língua bretá, em pior situaçom ainda que a nossa, tivo um lugar junto com o francês e o galego em todos os paineis esplicativos, assim como nos milheiros de jornais que com os mesmos conteudos fôrom distribuidos às pessoas visitantes, o que foi valorizado e agradecido polas entidades normalizadoras do bretom.

Umha foto do acto institucional no dia de Galiza em Brest, o 16 de Julho, com o alcalde de Brest e a "Ministre de la Culture Galicienne", com as bandeiras galega, bretá e francesa.

Na quarta foto umha dorna meca o mesmo dia saíndo da dársena.

E umha lancha do jeito, a Nova Marina.

E também a dorna Javiota, acabada nos dias precedentes e botada abaixo como parte do acto institucional de que vos falava, confiada aos marinheiros mais novos da delegaçom galega.

Também vos recomendo esta ligaçom para ver um dos programas da tv francesa, o que dará umha ideia mais precisa do ambiente e escoitar a preciosa sintonia composta para o evento
http://www.youtube.com/watch?v=ItfgpOGvePE

Xuntanza de Bloggers en San Vicente do Mar.

2008-09-22T20:01:00.004+02:00

Ola outra vez:

O próximo sábado 4 de outubro de 2008 está prevista a celebración, no Clube Náutico de San vicente do Mar, dunha Xuntanza de bloggers de temas mariñeiros.

A inicativa parte dunha rapaza de Vigo que leva un excelente blog de temas náuticos en xeral e que últimamente se está volcando no ámbito das embarcacións tradicionáis, como podemos comprobar no amplo reportaxe fotográfico do recente encontro de Bouzas. Ao encontro podemos asistir os que dedicamos unha pequena parte do noso tempo a compartir na rede as experiencias e novas relativas ao mar e a navegación e todos os que as seguides e contribuides con algunha participación; con parellas, fillos e demáis. Eu non vou poder estar, que me toca viaxar este dia; así que se algún queredes e podedes, seguro que a ocasión o merece. Se por min fora iría na dorna, veleando, e quedaría a durmir por alá para volver domingo.

O acto insírese no programa da Festa do Marisco do Grove, e constará dun xantar social, sobremesa e mesa redonda. Toda a información en

http://unamiradaalariadevigo.blogspot.com/

Animádevos.

PARROCHEIRA 2008

2008-09-09T13:55:00.019+02:00

Ola de novo!

E por primeira vez (que se saiba) unha representación do Lajareu, integrada por este reporteiro e familia, acodiu á xuntanza de embarcacións tradicionáis da Parrocheira (para nos Xoubeira) en Ferrol.

Hai diversas cualidades particulares que caracterizan aos ferrolanos. Unha é a sua capacidade organizativa e inclinación asociativa (seguramente relacionadas co movemento obreiro). Outra é o seu sentido do humor, directamente conectada con outras duas: a sua excelente afinación vocal e natural predisposición ao canto; e a sua inesgotable capacidade inventiva e rosolutiva en todo o que ten que ver coas habilidades técnicas e manuais, específicamente as relacionadas coa construcción naval (evidentemente relacionada coa sua tradición industial).

Este conxunto de virtudes fan especialmente recomendable acodir ás citas mariñeiras de Ferrol e bisbarra (Ferrolterra). De seguro se encontrará unha boa organización do evento, ou no seu defecto, capacidade para improvisala; daranlle a un de comer ben e abondo; e regalaranlle a orella con ben entonadas cancións mariñeiras, como solistas espontáneos ou en coro (manifestación esta do sentido social e organizativo do que antes falaba).

E xa no que atinxe específicamente á navegación tradicional, terá un a ocasión de admirar a enorme diversidade de embarcacións e aparellos que a tradición nuns casos e a inventiva e espíritu creativo noutros, (ou a perfecta combinación de ambas) fixeron proliferar por aqueles mares ártabros.

Aquí vai unha pequena escolma do que poidemos disfrutar no Encontro:

En primeiro plano temos un bote de adestramento de mariñeiría da armada. Recentemente recuperado pola sección de embarcacións tradicionáis Clube do Mar, aparella duas velas de martelo ao terzo ao estilo cantábrico.

Na sua proa navegan dous botes das Rías Altas con vela latina, e, no medio deles unha curiosa embarcación de calime (alomenos a tabla superior ou "de cubrir") e coa proa recta e moi lanzada. Arbola aparello de cangrexa e foque de traza singular. Non souben do nome preciso desta tipoloxía, inda que por alí me dixeron que era(ou viña sendo) unha dorna!
Bolinando polo bordo de terra temos o o característico bote de Ferrol con vela de pico (latina). Este concretamente cun mínimo martelo na proa que conforma a característica vela "mística". Por certo: o nome da vela "mística" ven do áraba "mistha", que que designa un tipo de embarcación antiga que usaba este tipo de velas. Nada que ver co misticismo.

A meirande parte das velas latinas en Galiza son místicas, xa que este pequeno martelo facilita a manobra da vela e resulta especialmente axeitado en embarcacións de pouca eslora. Tamén en Cataluña os botes máis pequenos ("bots" ou "bussis") acostubaban arbolar velas místicas, quedando os aparellos de latina pura para os llauts de máis tamaño.

Como exemplo da capacidade inventiva e resolutiva dos ferrolanos temos esta preciosa dorna na que tiven ocasión de dar uns bordo pola Ría e tirar desde ela as fotos que vedes. O seu patrón, Jóse (que non é este), recibiuna nun estado lamentable, pero recuperouna con mestría, dotándoa de elentos personáis que, a meu xuizo, non a desvirtúan. Meteulle a cuberta de teka, que lle axuda a resistir as inclemencias do tempo no seu pantalán da Graña. A popa ten un realce para soportar o motor que recorda moito ás fasquías da mariña inglesa do XIX (ao parecer de quen vos fala); e a proa está realzada para afrontar a dureza do mar de fora que gastan por alá.

A dorna arbola unha vela de relinga radial que Jose tamén recibiu en estado lamentable, pero, facendo da necesidade virtude, soubo aproveitar a base de recursos eficientes, como este sistema "cunningam" (xogo de poleas) que lle axuda a trimar a relinga e planchar a veliña que da gusto. Aos ortodoxos e gardiáns das esencias (que non son poucos) pareceralles unha desnaturalización, pero eu, qué queredes que vos diga, admiro a Jose pola sua iniciativa e polo resultado, e prefiro gozar da navegación desta dorna singular, pero mariñeira e súa, que vela apodrecer nun lameiro ou abrir co sol nunha rampa; e felicito desde aquí Jose pola sua labor. De sobra hai quen ande en lanchas de plástico!. Un saudo tamén a Dani que mantén dorna no peirao das Couruxeiras agarrando o cabo de amarre co xeito que dan os anos de mar.

E por úlimo; inda que non sexa unha embarcación tradicional, deixádeme unha vez máis poñer a foto desta marabilla. É un cutter inglés de máis de 95 anos. Un auténtico clásico. Mirade qué roda curva, e o lanzamento da popa... ¿non vos recorda a algo? Pertence a un irlandés que vive na Coruña e ten o seu porto base en Redes: alí fondeado como o barco mariñeiro que é. Acode a todas as citas da navegación tradicional e nos regala a vista coa sua estampa. Tédelo que ver navegar! Ainda pode arbolar unha escandalosa. E leva unha gavia en cruz para armar unha vela cadrada nos ventos de popa!.

Velahí o tedes: Non hai un cabo moderno nen unha polea que non sexa de madeira ou de baquelita. Ata disque non leva motor!

E nos, que vamos de tradicionáis...!

Felicidades irlandés!

Regata a remos em Siljarnäs

2008-09-04T20:13:00.009+02:00

Ola outra vez mariñeiros:

Aquí tedes esta magnífica colaboración ao blog de José e Silvia que nos envían estas fotos e texto:

Se lembrades, fai dous anos apareciam no blogue umhas fotos da nossa viagem à Suécia, da "lancha para ir à misa", esse era o seu nome. O amigo que nos acompanhou entom, conseguiu estar mais umha vez no lago Siljan justo o dia da regata. Aqui tendes duas equipas dirigindo-se à linha de saída. Se fai dous anos viamos esta "traineira a calime" como esses barcos que colocam nas rotundas, aquí podede-lo ver no seu meio e em acçom.

José e Silvia da Rabuda

Cultura e deporte conxugáronse na ruta Vale-Inclán

2008-07-22T07:05:00.000+02:00

Cultura e deporte conxugáronse na ruta Vale-Inclán.

La Voz de Galicia recolle os detalles da travesía protagonizada polo Lajareu o pasado sábado. Mexturáronse deporte, cultura e diversión. Unha boa iniciativa que seguro que se repite.

SUSPENDIDAS A REGATA LAJAREU E A DA DORNA

2008-07-04T12:28:00.003+02:00

Ola a todos mariñeiros:
A Xunta Directiva do Lajareu vese obrigada a suspender a celebración das suas tradicionáis Regata Lajareu e REgata da Dorna pola imposibilidade de adaptarse este verán á nova Regulación legal.
Como xa teredes escoitado, o pasado 7 de maio de 2008 entrou en vigor o REAL DECRETO 62/2008, de 25 de xaneiro, polo que se aproba o Regulamento das condicións de seguridade marítima, da navegación e da vida humana no mar aplicables ás concentracións náuticas de carácter conmemorativo e pruebas náutico-deportivas; legislación que se nos aplica directamente.
Este regulamento establece novos requisitos para os clubes e os regatistas na celebración das regatas, que mellorarán a seguridade de todos.
A Asociación Cultural Lajareu por Barlovbento, coa responsabilidade que sempre a caracterizou, disporá os medios necesarios para adaptarse a esta normativa e facilitará aos seus regatistas o cumplimento dos requisitos que lles incumben, pero, dada a proximidade de datas das regatas de verán, e a imposibilidade de levar a cabo as preceptivas adaptacións que permitan a celebración das regatas legalmente, a Xunta Directiva veuse obligada, de xeito excepcional, a suspender ambas probas.
Sentímolo realmente e agardamos reanudar en breve a nosa actividade deportiva. Mentres tanto ahí queda esta espectacular imaxe na lembranza.
Unha aperta a todos

Regata Fasquía

2008-06-18T11:59:00.008+02:00

O pasado sábado 7 de xullo celebrouse na Illa de Arousa a Regata Fasquía. Do Lajareu acodiron tres dornas cruzando a ría con ventos de 16 nudos. A Vikinga e a Cachi bolinaron a rabiar ata as bateas da Illa e chegaron as primeiras tras un par de bordos para salvar o Campelo. A Moura, cun rizo, optou polo bordo de terra cara a Palmeira, e pasar a Ria nunha soa bolina máis cómoda incorporándose á regata coas pitadas xa dadas. A regata foi espectacular, con vento de Norte entre doce e catorce nudos, e moi ben organizada en canto a administración e lanchas de apoio. Mágoa da primeira boia moi próxima á punta do espigón, que se ben achegou a o fragor da competición ao público alí congregado, ocasionou unha abordaxe múltiple entre cinco ou seis dornas que competían por pasala. Este embotellamento obligou aos da Cachi a unha manobra moi forzada e repentina que botou a Juan pola borda. A presencia de ánimo e aptitudes mariñeiras dos Suárez fixéronos recuperarse axilmente do trance e acadar un dignísimo 14º posto. Santi Mougán mándanos esta magnífica foto da reluciente Cachi con remos e estrinque e os seus tripulantes perfectamente equipados, como debe ser.
Pero, como xa se sabe, a ría revolta gañancia de mariñeiros, e a Moura, levemente rezagada pola sua incorporación tardía á saida, foi quen de apartarse da "melé", e safar limpamente situandose nunha posición de avantaxe que mantivo nas duas voltas acadando un 9º posto . Tamén a Vikinga fixo unha excelente regata, mantendose na proa da Cachi ata chegar no posto nº 13.
Aquí podedes ver unha reportaxe da regata elaborada pola TVG:
http://www.crtvg.es/TVGacarta/?prog=15
E aquí unha crónica escrita da regata.
http://www.lavozdegalicia.es/arousa/2008/06/08/0003_6887225.htm?idioma=galego
Unha aperta a todos. Vémonos na próxima.
Suso